Κι όμως, μέσα στην πίεση της καθημερινότητας, συχνά ξεχνάμε πως οι γονείς μας δεν σταματούν να είναι άνθρωποι με ανάγκη για αξιοπρέπεια, παρέα, κουβέντα και αγάπη. Δεν χρειάζονται μόνο βοήθεια. Χρειάζονται να νιώθουν ότι εξακολουθούν να έχουν θέση στη ζωή μας.
Η παρακάτω ανάρτηση από τη σελίδα «Προχωράμε» είναι μια βαθιά συγκινητική υπενθύμιση πως, όπως εκείνοι στάθηκαν δίπλα μας στα πρώτα μας βήματα, έτσι κι εμείς οφείλουμε να τους συνοδεύσουμε με σεβασμό και αγάπη στη δική τους διαδρομή.
Ολόκληρη η ανάρτηση
«Όταν οι γονείς γερνούν...
Αφήστε τους να γεράσουν με την ίδια αγάπη που σας άφησαν να μεγαλώσετε...
Αφήστε τους να μιλούν και να λένε ξανά τις ίδιες ιστορίες, με την ίδια υπομονή και το ίδιο ενδιαφέρον που άκουγαν τις δικές σας ιστορίες όταν ήσασταν παιδιά...
Αφήστε τους να κερδίζουν, όπως τόσες φορές σας άφησαν κι εκείνοι να κερδίσετε...
Αφήστε τους να χαίρονται τους φίλους τους, όπως άφησαν κι εσάς να χαρείτε τους δικούς σας...
Αφήστε τους να απολαμβάνουν τις συζητήσεις με τα εγγόνια τους, γιατί μέσα σε εκείνα βλέπουν ξανά εσάς...
Αφήστε τους να ζουν ανάμεσα στα αντικείμενα που τους συντρόφευσαν μια ολόκληρη ζωή, γιατί πονάνε όταν νιώθουν πως χάνουν κομμάτια της...
Αφήστε τους να κάνουν λάθη, όπως κι εσείς κάνατε τόσα χωρίς να σας ντροπιάσουν διορθώνοντάς σας μπροστά σε άλλους...
Αφήστε τους να ζήσουν.
Και προσπαθήστε να κάνετε πιο όμορφο το τελευταίο κομμάτι της διαδρομής που τους απομένει.
Δώστε τους το χέρι σας, όπως κάποτε έδωσαν εκείνοι το δικό τους σε εσάς, όταν ξεκινούσατε το ταξίδι της ζωής».
