Η ίδια και η οικογένειά της έχουν προσφύγει στη Δικαιοσύνη, ζητώντας αποζημίωση 68,5 εκατομμυρίων δολαρίων από τρεις γιατρούς και δύο νοσοκομεία της ευρύτερης περιοχής του Πόρτλαντ. Στην αγωγή υποστηρίζουν ότι η λοίμωξη δεν αναγνωρίστηκε και δεν αντιμετωπίστηκε εγκαίρως, με αποτέλεσμα να εξελιχθεί σε σηπτικό σοκ. Οι καταγγελίες για ιατρική αμέλεια δεν έχουν ακόμη κριθεί δικαστικά.
Όπως αναφέρει το τοπικό μέσο The Oregonian, η Στίβενς, κάτοικος της πόλης Μπόρινγκ, χειρουργήθηκε τον Οκτώβριο του 2024. Από τότε, αντιμετωπίζει μόνιμες αναπηρίες που έχουν αλλάξει ριζικά την καθημερινότητά της και τις ανάγκες ολόκληρης της οικογένειας.
«Υπάρχουν ημέρες που ακόμη δεν ξέρω τι ήταν πιο δύσκολο: το ότι παραλίγο να πεθάνω ή το ότι ξύπνησα και συνειδητοποίησα όλα όσα μου είχαν στερηθεί», είπε στο τηλεοπτικό δίκτυο KGW8. Δίπλα της βρισκόταν ο σύζυγός της, Μπράιαν, ο οποίος είναι πυροσβέστης.
Από το χειρουργείο στην εμφάνιση των συμπτωμάτων
Στις 4 Οκτωβρίου 2024, η 46χρονη υποβλήθηκε σε υστερεκτομή και αφαίρεση σαλπίγγων σε ιατρικό κέντρο της Bridgetown Medical Group, στο Πόρτλαντ. Τέσσερις ημέρες μετά, η ιστοπαθολογική εξέταση κατέγραψε φλεγμονή. Σύμφωνα με την αγωγή, ωστόσο, ο χειρουργός που είχε αναλάβει την επέμβαση, δρ Άλβιν Νακαμούρα, δεν εξέτασε τα ευρήματα.
Στη διάρκεια των επόμενων δύο εβδομάδων, η Στίβενς φέρεται να παρουσίαζε αυξανόμενο κοιλιακό πόνο, χωρίς να έχει αποσαφηνιστεί η αιτία του. Περιγράφοντας ένα από τα περιστατικά εκείνων των ημερών, ανέφερε ότι, καθώς κατέβαινε τις κερκίδες σε αγώνα αμερικανικού ποδοσφαίρου του γιου της, αισθάνθηκε ξαφνικά σαν να σκίζεται κάτι στο εσωτερικό του σώματός της.
Στις 22 Οκτωβρίου τηλεφώνησε στο ιατρείο του χειρουργού. Όπως αναφέρεται στα δικαστικά έγγραφα, ενημέρωσε ότι εξακολουθούσε να αιμορραγεί από το σημείο της επέμβασης και ότι είχε αποβάλει έναν θρόμβο αίματος σε μέγεθος μπάλας του μπέιζμπολ. Παράλληλα, παρουσίαζε πυρετό, διάρροια και κράμπες στην κοιλιά.
Η αγωγή αναφέρει ότι η νοσηλεύτρια που δέχθηκε την κλήση τής συνέστησε ξεκούραση και επαρκή πρόσληψη υγρών. Ο γιατρός, σύμφωνα με τους ίδιους ισχυρισμούς, έδωσε οδηγίες να παρακολουθεί την αιμορραγία στο σπίτι και να αναζητήσει νοσοκομειακή φροντίδα εάν απέβαλλε ακόμη έναν θρόμβο.
Η επείγουσα μεταφορά και η διάγνωση σηπτικού σοκ
Περίπου 13 ώρες αργότερα, στις 11:10 το βράδυ, η κατάστασή της είχε επιβαρυνθεί τόσο ώστε μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο τμήμα επειγόντων περιστατικών του νοσοκομείου Legacy Mount Hood.
Σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα, είχε πολύ υψηλούς καρδιακούς παλμούς, χαμηλή πίεση και γρήγορη αναπνοή. Η αιμορραγία συνεχιζόταν με μεγάλη ένταση, καθώς μέσα σε μία ώρα χρειαζόταν να αλλάξει τρεις σερβιέτες που είχαν εμποτιστεί πλήρως με αίμα.
Οι εξετάσεις έδειξαν περιτονίτιδα, γαλακτική οξέωση και οξεία νεφρική βλάβη. Αργότερα διαπιστώθηκε η παρουσία βακτηρίων στο αίμα της και τέθηκε η διάγνωση του σηπτικού σοκ, μιας κατάστασης που απειλεί άμεσα τη ζωή και μπορεί να προκαλέσει ανεπάρκεια πολλών οργάνων.
Ο εφημερεύων γιατρός Γκρέγκορι Άιλερς την εξέτασε περίπου στις 3:24 τα ξημερώματα. Κατά την αγωγή, διαπίστωσε ότι τα άκρα του χειρουργικού τραύματος είχαν απομακρυνθεί μεταξύ τους και παρουσίαζαν αλλοιώσεις, ενώ διέγνωσε λοίμωξη στην περιοχή της επέμβασης.
Η Στίβενς καταγγέλλει ότι, παρά τα ευρήματα, δεν προτάθηκε χειρουργική παρέμβαση ούτε έγιναν οι αναγκαίοι έλεγχοι για να διερευνηθεί πιθανή επέκταση της λοίμωξης στην κοιλιά.
Λίγες ώρες μετά την εξέτασε και ο εφημερεύων γενικός χειρουργός, δρ Ρόμπερτ Αζάρ, ο οποίος συνέστησε αντιβιοτική αγωγή. Η προσφυγή στρέφεται και εναντίον του, με τον ισχυρισμό ότι δεν εισηγήθηκε χειρουργική αντιμετώπιση της εστίας της λοίμωξης. Στο μεταξύ, η κατάσταση της γυναίκας εξελίχθηκε σε ανεπάρκεια πολλών ζωτικών οργάνων.
Οι επεμβάσεις που άλλαξαν οριστικά τη ζωή της
Στις 6 Νοεμβρίου 2024, η Στίβενς υποβλήθηκε σε ακρωτηριασμό και των δύο ποδιών πάνω από τα γόνατα. Στη συνέχεια ακρωτηριάστηκαν το δεξί της χέρι, ο αντίχειρας του αριστερού και τμήματα των υπόλοιπων δακτύλων.
Η νέκρωση των ιστών επηρέασε επίσης τα χείλη και τη γλώσσα της, οδηγώντας σε απώλεια τμημάτων τους. Επιπλέον, η βλάβη που υπέστη στον νωτιαίο μυελό προκάλεσε παράλυση από τη μέση και κάτω.
Στην αγωγή της αποδίδει αυτές τις επιπλοκές στην καθυστερημένη αναγνώριση και αντιμετώπιση της λοίμωξης. Υποστηρίζει ότι οι εμπλεκόμενοι γιατροί και τα νοσοκομεία δεν αξιολόγησαν και δεν αντιμετώπισαν τα συμπτώματά της όπως όφειλαν. Η ευθύνη των εναγομένων παραμένει υπό δικαστική διερεύνηση.
Ανάγκη για βοήθεια ακόμη και στις πιο απλές κινήσεις
Ο δικηγόρος της, Ρετ Φρέιζερ, περιέγραψε στο Oregon Live πόσο διαφορετική είναι πλέον η ζωή της. Πριν από την επέμβαση, η Στίβενς ήταν μια δραστήρια και ανεξάρτητη μητέρα, που είχε αναλάβει τη φροντίδα των παιδιών και του σπιτιού. Οδηγούσε, ετοίμαζε το φαγητό, καθάριζε και συμμετείχε στις οικογενειακές δραστηριότητες.
Σήμερα, σύμφωνα με τον ίδιο, χρειάζεται βοήθεια ακόμη και για να φάει, ενώ δυσκολεύεται στην προφορά ορισμένων λέξεων. Τα τραύματα και τα έλκη της απαιτούν επίσης καθημερινή περιποίηση.
Όταν χειρουργήθηκε, τα έξι παιδιά της ήταν από 7 έως 21 ετών. Έκτοτε, όλη η οικογένεια προσπαθεί να προσαρμοστεί στις συνέπειες της ασθένειάς της και στις αυξημένες ανάγκες φροντίδας.
Με την αγωγή ζητούν αποζημίωση για τις σωματικές βλάβες, τη μόνιμη αναπηρία και την επίδρασή τους στη ζωή της. Η δικαστική διαδικασία παραμένει σε εξέλιξη, χωρίς να έχει εκδοθεί οριστική απόφαση για τις καταγγελλόμενες παραλείψεις.
Πληροφορίες από Huffingtonpost
