Μιλήσαμε με τη συγγραφέα και ηθοποιό Ευτυχία Κωνσταντέλου και τους συμπρωταγωνιστές της, Βασίλη Τσιάκα, Κατερίνα Μπιλιούρη και Ευαγγελία Καλογιάννη, για τα ερωτήματα που θέτει η παράσταση σε μικρούς και μεγάλους, αλλά και για τις δικές τους παιδικές μνήμες που συναντούν πάνω στη σκηνή.
Κα. Κωνσταντέλου, είστε η συγγραφέας του «Μυστικού της Χαμένης Μελωδίας». Όλα αρχίζουν όταν ένα παιδί παραβαίνει μια απαγόρευση και τραγουδά. Τι σας έκανε να βάλετε στην αφετηρία της ιστορίας αυτή τη μικρή πράξη ανυπακοής και ποια συζήτηση θα θέλατε να ανοίξει ανάμεσα στα παιδιά και στους γονείς τους;
Θεωρώ ότι η υπακοή και η ανυπακοή είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Όταν δεν συνοδεύονται από κριτική σκέψη, μπορούν και οι δύο να οδηγήσουν σε ολέθρια αποτελέσματα, τόσο για το άτομο όσο και για την κοινωνία στην οποία ζει. Το μεγάλο διακύβευμα, λοιπόν, είναι το πώς τα παιδιά θα αναπτύξουν την κριτική τους σκέψη, ώστε να αποκτήσουν σταδιακά το αίσθημα της ευθύνης και να μάθουν να διαχειρίζονται την ελευθερία τους, χωρίς να χρειάζεται να χαρακτηριστούν «υπάκουα» ή «ανυπάκουα».
Η ανυπακοή της Νόρας κάθε άλλο παρά μικρή είναι. Είναι μια επανάσταση απέναντι στο φόβο μιας ολόκληρης κοινωνίας. Το τραγούδι της γίνεται η αφορμή για να ωριμάσει όχι μόνο η ίδια, αλλά και οι υπόλοιποι χαρακτήρες, καθώς και ολόκληρη η κοινωνία του χωριού. Άλλωστε, δε πρέπει να ξεχνάμε ότι χάρη στη Νόρα, το χωριό καταφέρνει τελικά να απελευθερωθεί από την κατάρα. Για μένα, αυτή είναι και η ουσία της ιστορίας: να μάθουμε να αναρωτιόμαστε, να αμφισβητούμε και να αναλαμβάνουμε την ευθύνη των επιλογών μας.
H συγγραφέας και ηθοποιός Ευτυχία Κωνσταντέλου
Εκτός από συγγραφέας της παράστασης, είστε και μία από τέσσερις ηθοποιούς μαζί με τον Βασίλη Τσιάκα, τη Κατερίνα Μπιλιούρη και την Ευαγγελία Καλογιάννη. Θα ήθελα να ρωτήσω και τους τέσσερις το εξής: Έχετε συναντηθεί στη σκηνή μέσα από διαφορετικές διαδρομές, από την κωμωδία και το σωματικό θέατρο μέχρι τη συγγραφή. Σε αυτή την περιπέτεια, με τους φόβους, τις σκανταλιές και τη δύναμη της φιλίας, ποιο στοιχείο της ιστορίας αγγίζει περισσότερο το παιδί που υπήρξε ο καθένας σας και πώς επηρεάζει τον τρόπο που παίζετε;
Ευτυχία Κωνσταντέλου: Προσωπικά, με αγγίζουν πολλά σημεία της ιστορίας και νιώθω πως κουβαλάω κομμάτια απ’ όλους τους χαρακτήρες, κάτι που προσπαθώ να φέρνω και στη σκηνή. Με συγκινεί η επανάσταση της Νόρας, γιατί μου θυμίζει τις δικές μου παιδικές επαναστάσεις. Η αυτοθυσία της Λόρας, από την άλλη, μου ξυπνά μια γλυκιά νοσταλγία, καθώς μου θυμίζει τον προστατευτικό ρόλο που είχα απέναντι στον αδερφό μου, όταν ήμασταν μικροί.
Αυτό, όμως, που με κινητοποιεί περισσότερο είναι η μεταμόρφωση της μάγισσας. Με αγγίζει τόσο ως παιδί όσο και ως ενήλικη, γιατί βλέπω σε αυτήν έναν άνθρωπο που κουβαλά τα τραύματά του, αλλά βρίσκει μέσα από τις σχέσεις και τις συναντήσεις του με άλλους ανθρώπους τη δυνατότητα να αλλάξει. Μου αρέσει η ιδέα ότι ακόμη κι ένας άνθρωπος που έχει πληγωθεί βαθιά μπορεί να επαναπροσδιορίσει τον εαυτό του και να βρει έναν διαφορετικό δρόμο.
Ο ηθοποιός Βασίλης Τσιάκας
Βασίλης Τσιάκας: Είναι αλήθεια πως με ένα μέρος του θιάσου έχουμε συνεργαστεί και σε άλλες δουλειές, όμως αυτή είναι η πρώτη μας συνάντηση σε παιδική παράσταση, κάτι που αποτελεί μια πολύ διαφορετική και ξεχωριστή εμπειρία. Η αθωότητα, η μαγεία και το παραμυθένιο στοιχείο έχουν σίγουρα επηρεάσει τη δημιουργική μας διαδικασία. Όσο για την ιστορία, αυτό που άγγιξε περισσότερο το παιδί μέσα μου είναι η περιέργεια, η εξερεύνηση και φυσικά το παιχνίδι. Στοιχεία που προσπαθώ να ενσωματώνω στον τρόπο που προσεγγίζω τον ρόλο μου, αφήνοντας χώρο στον αυθορμητισμό, τη φαντασία και τη χαρά της ανακάλυψης.
Η ηθοποιός Κατερίνα Μπιλιούρη
Κατερίνα Μπιλιούρη: Η σύνδεσή μου με την Λόρα μου βρίσκεται στην αποδοχή της εαυτής της! Στο ότι δεν χρειάζεται να αρνηθεί ή να κρύψει κανένα συναίσθημά της, αλλά να μάθει να το αναγνωρίζει και να το αγκαλιάζει. Μέσα από τη σχέση της με την αδερφή της, η Λόρα εξελίσσεται, ανακαλύπτει τη δύναμή της και ανθίζει. Το προστατευτικό της ένστικτο μεταμορφώνεται σταδιακά σε θάρρος και τόλμη, ενώ η ωριμότητά της έρχεται μέσα από την κατανόηση του εαυτού της και των άλλων.
Αυτό που με συνδέει βαθύτερα με τον ρόλο είναι αυτή η πορεία της από την ευαισθησία στη δύναμη, χωρίς να χάνει την τρυφερότητά της. Για μένα, η Λόρα δεν γίνεται δυνατή επειδή παύει να φοβάται ή να ζηλεύει, αλλά επειδή μαθαίνει να χωρά όλα όσα νιώθει και, μέσα από αυτά, να βρίσκει το θάρρος να προχωρά και να ανθίζει.
Η ηθοποιός Ευαγγελία Καλογιάννη
Ευαγγελία Καλογιάννη: Νομίζω πως αυτό που με αγγίζει περισσότερο στην ιστορία της Νόρας είναι η ανάγκη της να διεκδικήσει την ελευθερία της και να κάνει αυτό που αγαπά, ακόμη κι όταν φοβάται ή όταν όλοι γύρω της τής λένε να μην το κάνει. Η Νόρα είναι ένα κορίτσι αυθόρμητο, παρορμητικό, που δεν συμβιβάζεται εύκολα με τους κανόνες, ενώ εγώ, ως Ευαγγελία, είμαι μάλλον το αντίθετο. Είμαι πιο συνεσταλμένη, πιο μαζεμένη και πιο ντροπαλή, οπότε θα έλεγα πως πρόκειται για έναν αρκετά κόντρα ρόλο για μένα. Και αυτό είναι κάτι που αγαπώ στο θέατρο: το ότι σου δίνει την ευκαιρία να ανακαλύψεις πλευρές του εαυτού σου που ίσως δεν εκφράζεις τόσο εύκολα στην καθημερινότητά σου.
Αυτό που κρατάω, όμως, από τη Νόρα είναι πως η τόλμη δεν σημαίνει ότι δεν φοβάσαι ή ότι δεν κάνεις λάθη. Σημαίνει ότι προσπαθείς, ότι διεκδικείς αυτό που θέλεις, αλλά και ότι μαθαίνεις μέσα από τις επιλογές σου. Και νομίζω πως αυτό είναι ένα πολύ όμορφο μήνυμα για τα παιδιά: να έχουν τη δύναμη να είναι ανεξάρτητα, να εκφράζονται και να κυνηγούν τα όνειρά τους, πάντα με σύνεση, χωρίς να ξεχνούν τους ανθρώπους που αγαπούν.
Παράλληλα, η ιστορία μάς θυμίζει πόσο σημαντική είναι η φιλία, η αγάπη και η συνεργασία, γιατί τελικά κανείς δεν μπορεί να τα καταφέρει πραγματικά μόνος του. Είμαι πολύ χαρούμενη που συμμετέχω σε αυτή την παράσταση και που συνεργάζομαι με αυτά τα παιδιά. Με δύο από τους συνεργάτες μου ήμασταν συμφοιτητές, αλλά η σχέση και η χημεία που έχουμε τώρα στη σκηνή είναι εντελώς διαφορετική από εκείνη που είχαμε στη σχολή. Περνάμε πραγματικά πολύ όμορφα μαζί και αυτό, πιστεύω, βγαίνει και στην παράσταση.
Το «Μυστικό της Χαμένης Μελωδίας» είναι μια μαγική, μουσική θεατρική περιπέτεια, με έναν γάτο που μιλάει, μια μάγισσα που μπορεί τελικά να μην είναι τόσο κακιά όσο φαίνεται και πολλή πρωτότυπη μουσική, γραμμένη από τον ίδιο τον θίασο. Είναι μια παράσταση που πιστεύω πως αξίζει να δει κάθε παιδί, γιατί, πέρα από τα όμορφα μηνύματά της, θα το κάνει να γελάσει, να συγκινηθεί, να συμμετάσχει και, πάνω απ’ όλα, να ταξιδέψει μαζί μας σε έναν μαγικό κόσμο.
