Με αφορμή την επιστροφή της παράστασης «Η Πεντάμορφη και το Τέρας» για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά στο Θέατρο Αυλαία στον Πειραιά, η σκηνοθέτιδα μιλά στο Mama365 για τη μαγεία του παιδικού θεάτρου, τη διαχρονικότητα των παραμυθιών και τα μηνύματα που μπορούν να κρατήσουν τα παιδιά μεγαλώνοντας. Παράλληλα, μοιράζεται όσα έχει μάθει μέσα από την επαφή της με τους μικρούς θεατές, αλλά και το όνειρό της να αφήσει σε κάθε παιδί μια όμορφη θεατρική ανάμνηση.
Ξεκινήσατε να ασχολείστε με το παιδικό θέατρο σε ηλικία μόλις 12 ετών. Τι είναι αυτό που εξακολουθεί να σας συγκινεί στη δημιουργία παραστάσεων για παιδιά και τι έχετε μάθει από τη δική τους ματιά στον κόσμο;
Ξεκίνησα να ασχολούμαι με το παιδικό θέατρο μόλις στα 12 μου χρόνια και, ύστερα από 30 χρόνια, μπορώ να σας πω με σιγουριά πως κάθε φορά που ανοίγει η αυλαία νιώθω την ίδια συγκίνηση όπως την πρώτη φορά.
Ξέρετε τι είναι αυτό που με κρατάει όλα αυτά τα χρόνια; Τα μάτια των παιδιών! Εκείνα τα μάτια που γεμίζουν ενθουσιασμό, που πιστεύουν στο παραμύθι, που γελούν αυθόρμητα και συγκινούνται αληθινά.
Τα παιδιά είναι οι πιο αυστηροί αλλά και οι πιο ειλικρινείς θεατές. Δεν μπορείς να τα ξεγελάσεις. Αν κάτι δεν τους αρέσει, θα το καταλάβεις αμέσως. Αν όμως καταφέρεις να μπεις στην καρδιά τους, τότε έχεις κερδίσει το μεγαλύτερο χειροκρότημα του κόσμου.
Αυτό που έχω μάθει από τα παιδιά είναι να μη σταματάω ποτέ να ονειρεύομαι. Γιατί, τελικά, εκείνα μας θυμίζουν κάτι που εμείς οι μεγάλοι συχνά ξεχνάμε: η μαγεία υπάρχει, αρκεί να συνεχίζουμε να την πιστεύουμε.
«Η Πεντάμορφη και το Τέρας» επιστρέφει για τέταρτη χρονιά στο Θέατρο Αυλαία. Τι κάνει αυτή την ιστορία τόσο διαχρονική και ποια στοιχεία προσθέσατε στη δική σας διασκευή, ώστε να μιλήσει στα σημερινά παιδιά αλλά και στους γονείς τους;
Η «Πεντάμορφη και το Τέρας» είναι ένα παραμύθι που δεν θα σταματήσει ποτέ να με συγκινεί, γιατί μιλά για κάτι πολύ σπουδαίο: την ομορφιά που κρύβεται μέσα στην ψυχή μας.
Ζούμε σε μια εποχή που πολλές φορές κρίνουμε τους ανθρώπους από την εξωτερική τους εμφάνιση. Αυτή η ιστορία έρχεται να μας θυμίσει πως η πραγματική ομορφιά βρίσκεται στην καλοσύνη, στην αγάπη και στον σεβασμό.
Στη δική μου διασκευή θέλησα να δώσω ζωντάνια, χιούμορ, έντονα συναισθήματα, όμορφες μουσικές και εντυπωσιακές εικόνες. Ήθελα τα παιδιά να γελάσουν, να συγκινηθούν, να ζήσουν την περιπέτεια, αλλά φεύγοντας να έχουν πάρει μαζί τους και ένα σημαντικό μήνυμα.
Το γεγονός ότι η παράσταση συνεχίζεται για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά στο Θέατρο Αυλαία στον Πειραιά είναι για μένα μια τεράστια ανταμοιβή. Γιατί η μεγαλύτερη επιτυχία δεν είναι απλώς να γεμίσεις το θέατρο, αλλά να θέλει ο κόσμος να επιστρέψει.
Στην εποχή των οθονών και της γρήγορης εναλλαγής εικόνων, πώς μπορεί μια θεατρική παράσταση να κρατήσει ζωντανό το ενδιαφέρον των παιδιών και να τα κάνει να φύγουν από το θέατρο με ένα ουσιαστικό μήνυμα; Τι θα θέλατε να κρατήσουν από την «Πεντάμορφη και το Τέρας» όταν πέσει η αυλαία;
Θεωρώ ότι το θέατρο έχει κάτι που καμία οθόνη δεν μπορεί να αντικαταστήσει: τη ζωντανή επαφή.
Στο θέατρο το παιδί δεν παρακολουθεί απλώς μια ιστορία. Τη ζει! Βλέπει τους ήρωες μπροστά του, ακούει τις φωνές τους, αισθάνεται τη μουσική, γελάει μαζί τους, αγωνιά και γίνεται κομμάτι της παράστασης.
Προσωπικά, όταν γράφω και σκηνοθετώ, προσπαθώ να δημιουργώ παραστάσεις με γρήγορο ρυθμό, ανατροπές, χιούμορ, φαντασία και εντυπωσιακά σκηνικά. Θέλω το παιδί να μη βαρεθεί ούτε ένα λεπτό. Θέλω να φύγει από το θέατρο και να συνεχίσει να μιλάει γι' αυτό που είδε!
Από την «Πεντάμορφη και το Τέρας» θα ήθελα να κρατήσουν μια πολύ απλή αλλά σπουδαία αλήθεια: να μην κρίνουμε ποτέ έναν άνθρωπο από την εμφάνισή του. Η πιο όμορφη καρδιά μπορεί να κρύβεται εκεί που δεν το περιμένεις.
Και αν έστω ένα παιδί φύγει από την παράσταση έχοντας καταλάβει αυτό το μήνυμα, τότε για μένα έχουμε πετύχει τον σκοπό μας.
Φωτογράφος: Βαγγέλης Κάλλοου
Έχετε αναλάβει πολλούς διαφορετικούς ρόλους, από τη συγγραφή και τη σκηνοθεσία μέχρι την ερμηνεία. Πόσο δύσκολο είναι να ισορροπείτε ανάμεσα σε όλες αυτές τις ιδιότητες και ποιο είναι το μεγαλύτερο όνειρο που θέλετε ακόμη να πραγματοποιήσετε μέσα από το θέατρο;
Δεν θα σας κρύψω ότι είναι δύσκολο. Πίσω από μια παράσταση που βλέπει ο θεατής υπάρχουν στιγμές αγωνίας, δημιουργίας και, πολλές φορές, προσωπικών θυσιών.
Γράφω, σκηνοθετώ, οργανώνω και φροντίζω την κάθε λεπτομέρεια. Από την πρώτη λέξη ενός έργου μέχρι το τελευταίο φως που θα σβήσει στη σκηνή, θέλω όλα να έχουν τη δική μου προσωπική σφραγίδα.
Είμαι απαιτητική πρώτα απ' όλα με τον εαυτό μου, γιατί πιστεύω πως τα παιδιά αξίζουν παραστάσεις υψηλού επιπέδου. Δεν πρέπει ποτέ να αντιμετωπίζουμε το παιδικό θέατρο σαν κάτι εύκολο ή πρόχειρο. Αντίθετα, θεωρώ πως είναι ένα από τα πιο απαιτητικά είδη θεάτρου.
Όσο για το μεγαλύτερο όνειρό μου; Να συνεχίσω να δημιουργώ, να εξελίσσομαι και να βλέπω όλο και περισσότερα παιδιά να γνωρίζουν τη μαγεία του θεάτρου μέσα από την παιδική σκηνή της Γιώτας Τζουάνη.
Θέλω κάποια μέρα ένα παιδί που παρακολούθησε μια παράστασή μου να μεγαλώσει και να πει: «Θυμάμαι ακόμη εκείνο το παραμύθι που είχα δει μικρός...». Αν καταφέρω να αφήσω έστω και μία μικρή ανάμνηση στην παιδική ψυχή, τότε θα ξέρω πως όλα αυτά τα χρόνια άξιζαν πραγματικά.
.jpg)
