Υπογονιμότητα: Απαντήσεις στις μεγαλύτερες παρανοήσεις

Load more
Δεν υπάρχει χειρότερη στιγμή, για τις γυναίκες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα υπογονιμότητας, από το να διαβάζουν κάτω από σχετικά άρθρα τα σχόλια άλλων αναγνωστών. Γιατί είτε περιέχουν ανυπόστατες πληροφορίες και ανακρίβειες είτε είναι απλά προσβλητικά, κάτι που αποδεικνύει πως η υπογονιμότητα παραμένει στις μέρες μας θέμα ταμπού, το οποίο στιγματίζει και προκαλεί μυστικοπάθεια. Κάποιες από τις πιο εσφαλμένες αντιλήψεις που υπάρχουν για το πρόβλημα της υπογονιμότητας και θα πρέπει πλέον να διαλευκανθούν είναι οι εξής:

Χαλάρωσε και θα γίνει. Καταρχάς, όποιος το λέει αυτό δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον, γι'αυτό, όσο καλοπροαίρετος κι αν είναι, είναι τουλάχιστον αφελές να το λέει σε μία γυναίκα που προσπαθεί. Δεύτερον, η χαλάρωση ούτε την ποσότητα του σπέρματος αυξάνει, ούτε θεραπεύει την ενδομητρίωση, ούτε κάνει τις πολυκυστικές ωοθήκες να δουλέψουν σωστά. Η υπογονιμότητα συνήθως έχει να κάνει με συγκεκριμένα ιατρικά προβλήματα.

Γιατί δεν υιοθετείς; Υπάρχουν αμέτρητα παιδιά που έχουν ανάγκη από μία καλή οικογένεια και η υιοθεσία πράγματι πετυχαίνει με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Ένα παιδί χωρίς γονείς, δύο γονείς χωρίς παιδί: Ένωσέ τους και βρέθηκε η λύση! Δυστυχώς, η αλήθεια δεν είναι ακριβώς έτσι. Πριν αποφασίσουν να υιοθετήσουν, τα περισσότερα ζευγάρια περνούν μία περίοδο πένθους, κατά την οποία θρηνούν το βιολογικό παιδί που ποτέ δεν απέκτησαν. Οι περισσότερες γυναίκες θρηνούν που δεν έγιναν μανούλες και δεν θήλασαν. Και η διαδικασία της υιοθεσίας είναι κατά κανόνα πολύ δύσκολη (και σε πρακτικό και σε συναισθηματικό επίπεδο) και χρονοβόρα.

Σε αντίθεση με ό,τι πολλοί μπορεί να πιστεύουν, είναι εξαιρετικά δύσκολο να δοθεί ένα παιδί για υιοθεσία, είτε πρόκειται για Ελληνόπουλο είτε για παιδί από άλλη χώρα. Και όλο αυτό δεν είναι εύκολο να το διαχειριστεί ένα ζευγάρι, το οποίο έχει δεχθεί το πιο βαρύ πλήγμα της υπογονιμότητας. Εξάλλου, μην ξεχνάτε ότι παιδιά για υιοθεσία δεν δίνονται μόνο σε υπογόνιμα ζευγάρια.

Όταν υιοθετήσεις, θα μείνεις και έγκυος. Αυτό λέγεται συνήθως σε συνέχεια του προηγούμενου. Και ναι, ίσως να έχει συμβεί σε κάποιες γυναίκες αυτό, όπως έχει συμβεί και σε γυναίκες να αποκτούν παιδί στα 60. Ξέρετε γιατί μας έχουν κάνει εντυπώσει αυτές οι ιστορίες; Γιατί συμβαίνουν εξαιρετικά σπάνια.

Υπάρχει πρόβλημα υπερπληθυσμού στον πλανήτη, οπότε γιατί να πρέπει κάποιος με το ζόρι να κάνει παιδί; Να ένας ακόμα εύκολος τρόπος να λυθεί ένα ακόμα πρόβλημα. Είμαστε ήδη, πολλοί, άρα γιατί να πρέπει να γίνονται θεραπείες και κόντρα θεραπείες στους ανθρώπους που δεν μπορούν να αποκτήσουν παιδί; Το χειρότερο με αυτή τη δήλωση, είναι ότι κατά κανόνα προέρχεται από ανθρώπους που έχουν ήδη βιολογικά παιδιά. Αν ο υπερπληθυσμός είναι πρόβλημα, τότε γιατί να «επιτρέπεται» στον οποιονδήποτε να κάνει παιδιά; Επίσης, γιατί να μην αποκτούν οι γονείς μόνο ένα παιδί; Σκεφτείτε αυτά πριν αποφασίσετε να επιτεθείτε στα υπογόνιμα ζευγάρια που θα πρέπει να έχουν το ίδιο δικαίωμα να αποκτήσουν παιδί όσο ο καθένας.

Το να αποκτά κανείς παιδί είναι επιλογή, γιατί να πρέπει να φορολογούμαι εγώ για να καλύπτει ο ΕΟΠΠΥ τα φάρμακα της εξωσωματικής σου; Γιατί αν γνώριζε ο κόσμος πόσο απειροελάχιστο ποσοστό της φορολογίας του καταλαμβάνουν οι θεραπείες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής δεν θα το συζητούσε καν. Με την λογική αυτή, γιατί να φορολογούμαστε για τους ανθρώπους που επειδή δεν προσέχουν την υγεία τους καταλήγουν καθημερινά στα δημόσια νοσοκομεία; Κι αν η απόκτηση παιδιού είναι πράγματι επιλογή, εγώ γιατί να φορολογούμαι για να καλύψω τον τοκετό σου σε δημόσιο νοσοκομείο ή για το δημόσιο σχολείο που θα πάει το παιδί σου; Η τεκνοποίηση αποτελεί βιολογική λειτουργία του καθενός. Οι άνθρωποι έχουν αναπαραγωγικό σύστημα. Κι όταν το σύστημα αυτό δεν δουλεύει, χρειάζονται βοήθεια. Επίσης, είναι εξοργιστικό το ότι πολλοί άνθρωποι λένε ότι η απόκτηση παιδιού είναι ό,τι πιο σημαντικό τους συνέβη, αλλά ταυτόχρονα είναι τόσο σκληροί έναντι σε άλλους ανθρώπους που επιθυμούν να γίνουν γονείς.

Ίσως οι άνθρωποι με πρόβλημα υπογονιμότητας να μην είναι προορισμένοι για να κάνουν παιδιά. Υπάρχουν και πιο θρησκευτικές εκδοχές της ίδιας άποψης, όπως «Ίσως ο Θεός να έχει άλλα σχέδια για εκείνους». Με τη λογική αυτή, μπορεί ένας καρκινοπαθής να μην είναι προορισμένος για να πεθάνει, οπότε γιατί να κάνει χημειοθεραπείες; Και ίσως ο Θεός να προόριζε κάποιον να περάσει την ζωή του σε αναπηρικό καροτσάκι, οπότε να μην δοκιμάσει να βάλει προσθετικό μέλος. Η εξέλιξη της ιατρικής υπάρχει για να μπορούν οι άνθρωποι να ζουν καλύτερα και περισσότερο. Γιατί, λοιπόν, η υπογονιμότητα να μην καλεί θεραπεία; Όσο για εκείνους που υποστηρίζουν ότι ίσως τα υπογόνιμα ζευγάρια να μην είναι βιολογικά κατάλληλα για να γίνουν γονείς, δεν υπάρχει έρευνα που να λέει ότι παιδιά που έχουν γεννηθεί μέσω εξωσωματικής είναι λιγότερο φυσιολογικά από άλλα.

Τα ζευγάρια που προσπαθούν να κάνουν παιδί είναι εγωκεντρικά και δεν χαίρονται με την χαρά των άλλων που έχουν παιδιά. Πράγματι, τα υπογόνιμα ζευγάρια συχνά νιώθουν την ανάγκη να αποστασιοποιηθούν από ζευγάρια που έχουν ή περιμένουν παιδί, αλλά αυτό δεν αποτελεί προσωπική επίθεση. Μπορεί να δείχνει ζήλια –δεν είναι παράλογο. Δεν είναι ότι δεν χαίρονται με την χαρά ζευγαριών που περιμένουν παιδί, είναι ότι λυπούνται τόσο που εκείνοι δεν μπορούν να αποκτήσουν. Για τα υπογόνιμα ζευγάρια είναι δύσκολο να ζουν σε έναν κόσμο που όλοι αποκτούν παιδιά. Έρευνες λένε ότι άτομα -και δη γυναίκες- που υποβάλλονται σε θεραπείες εξωσωματικής μπορεί να εμφανίσουν ποσοστά κατάθλιψης αντίστοιχα με άτομα που υποβάλλονται σε θεραπεία για καρκίνο. Μπορεί, λοιπόν, η υπογονιμότητα να μην απειλεί την ζωή κάποιου, αλλά σίγουρα επηρεάζει την ποιότητα ζωής του. Φανταστείτε για ένα λεπτό την ζωή σας χωρίς τα παιδιά σας. Όχι ένα Σαββατοκύριακο χωρίς τα παιδιά σας –ολόκληρη την ζωή σας! Φανταστείτε τώρα πώς νιώθουν τα υπογόνιμα ζευγάρια...

Οι γυναίκες που κάνουν αμέτρητες εξωσωματικές προκειμένου να καταφέρουν να αποκτήσουν παιδί, δεν πρέπει να στέκουν και πολύ καλά στα μυαλά τους. Θεωρούν ότι τα παιδιά είναι εμπορεύματα. Όποιος πιστεύει κάτι τέτοιο, μάλλον δεν έχει γνωρίσει ποτέ ζευγάρια που παλεύουν με την υπογονιμότητα. Τα ζευγάρια αυτά περνούν άπειρο χρόνο να ελπίζουν και να προσεύχονται να αποκτήσουν παιδί κι αν προχωρούν σε ακραίες θεραπείες, το κάνουν επειδή η καρδιά τους είναι γεμάτη από αγάπη που ξεχειλίζει, και τους διαλύει το να μη μπορούν να προσφέρουν όλη αυτή την αγάπη σε ένα μωρό. Μερικές φορές, λοιπόν, αναγκάζονται να ξοδεύουν άπειρα χρήματα και να υποβάλλονται σε σκληρές θεραπείες. Αλλά όταν τελικά καταφέρνουν τα ζευγάρια αυτά να αποκτήσουν παιδί, η εμπειρία είναι ανεκτίμητη! Ένα παιδί που συλλαμβάνεται και αποκτάται έπειτα από τέτοιον αγώνα, αγαπιέται το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με ένα παιδί που αποκτάται φυσιολογικά.

Load more

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

ΜΠΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΜΑΣ

Σεβόμαστε την ιδιωτικότητά σας


Εμείς και οι συνεργάτες μας χρησιμοποιούμε τεχνολογίες, όπως cookies, και επεξεργαζόμαστε προσωπικά δεδομένα, όπως διευθύνσεις IP και αναγνωριστικά cookies, για να προσαρμόζουμε τις διαφημίσεις και το περιεχόμενο με βάση τα ενδιαφέροντά σας, για να μετρήσουμε την απόδοση των διαφημίσεων και του περιεχομένου και για να αποκτήσουμε εις βάθος γνώση του κοινού που είδε τις διαφημίσεις και το περιεχόμενο. Κάντε κλικ παρακάτω για να συμφωνήσετε με τη χρήση αυτής της τεχνολογίας και την επεξεργασία των προσωπικών σας δεδομένων για αυτούς τους σκοπούς. Μπορείτε να αλλάξετε γνώμη και να αλλάξετε τις επιλογές της συγκατάθεσής σας ανά πάσα στιγμή επιστρέφοντας σε αυτόν τον ιστότοπο.

Πολιτική Cookies & Προστασία Προσωπικών Δεδομένων