Κι όμως, δεν πρόκειται για κάποια διαδικτυακή πρόκληση ή για μια εκκεντρική μόδα. Οι λεγόμενες «fake funerals» είναι μια οργανωμένη βιωματική εμπειρία με ψυχολογικό υπόβαθρο, που από τα μέσα της δεκαετίας του 2010 έχει αποκτήσει μεγάλη απήχηση. Ο στόχος δεν είναι ο εντυπωσιασμός ή ο φόβος, αλλά η επαναξιολόγηση της ζωής.
Πώς εξελίσσεται μια τέτοια εμπειρία;
Όλα γίνονται με συγκεκριμένη δομή, σχεδόν τελετουργικά. Οι συμμετέχοντες συγκεντρώνονται σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους, φορούν λευκά ρούχα και κάθονται σε μια αίθουσα σιωπηλοί. Εκεί καλούνται να γράψουν τον δικό τους επικήδειο λόγο. Να σκεφτούν τι θα ήθελαν να μείνει πίσω τους, ποιες επιλογές τους βαραίνουν, ποιες κουβέντες δεν ειπώθηκαν ποτέ.
Ύστερα, ξαπλώνουν μέσα σε κανονικό φέρετρο. Το καπάκι κλείνει και για λίγα λεπτά βρίσκονται στο απόλυτο σκοτάδι, μόνοι με τις σκέψεις τους. Όταν η διαδικασία ολοκληρώνεται και βγαίνουν ξανά στο φως, η ιδέα είναι συμβολική αλλά ισχυρή: μια ψυχική «επανεκκίνηση».
Γιατί να το επιλέξει κάποιος;
Η καθημερινότητα στη Νότια Κορέα χαρακτηρίζεται από έντονους ρυθμούς και υψηλές απαιτήσεις. Ανταγωνισμός, επαγγελματική πίεση, κοινωνικές προσδοκίες, ατελείωτες ώρες εργασίας. Το άγχος και η ψυχική κόπωση είναι συχνά μόνιμοι συνοδοιπόροι.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι εικονικές κηδείες λειτούργησαν σαν μια μορφή «σοκ» που αφυπνίζει. Η βασική τους λογική είναι απλή: όταν έρχεσαι, έστω και συμβολικά, αντιμέτωπος με το τέλος, βλέπεις διαφορετικά το παρόν.
Πολλοί από όσους συμμετείχαν αναφέρουν ότι μετά την εμπειρία, ένιωσαν βαθύτερη ευγνωμοσύνη για όσα θεωρούσαν δεδομένα αναθεώρησαν τις προτεραιότητές τους
επικοινώνησαν με ανθρώπους από τους οποίους είχαν απομακρυνθεί πήραν αποφάσεις που μέχρι τότε ανέβαλλαν από φόβο. Για κάποιους αποτέλεσε μια καθαρή στιγμή συνειδητοποίησης.
Τι λένε οι ειδικοί
Επαγγελματίες ψυχικής υγείας δεν αντιμετωπίζουν την ιδέα με απόλυτη απόρριψη. Υποστηρίζουν ότι η συνειδητή, ασφαλής και καθοδηγούμενη επαφή με την έννοια του θανάτου μπορεί να μειώσει το άγχος, να ενισχύσει την παρουσία στο «εδώ και τώρα» και να δώσει βάθος σε όσα συνήθως περνούν βιαστικά μέσα στη ρουτίνα.
Η συμβολική αυτή εμπειρία λειτουργεί σαν έντονο καμπανάκι. Θυμίζει πόσο περιορισμένος είναι ο χρόνος και πόσο εύκολα αναβάλλουμε όσα έχουν πραγματική σημασία. Φυσικά, δεν αποτελεί μαγική λύση ούτε αντικαθιστά την ψυχοθεραπεία. Μπορεί όμως να λειτουργήσει ως ισχυρό εργαλείο αυτοπαρατήρησης και επαναπροσδιορισμού.
Πληροφορίες από womenonly.skai.gr