Πόσοι νέοι άνθρωποι μεγαλώνουν νιώθοντας πως για να αγαπηθούν πρέπει πρώτα να χωρέσουν μέσα στα όνειρα κάποιου άλλου; Και πόσοι γονείς, μέσα στον φόβο τους, δεν καταλαβαίνουν ότι το παιδί τους δεν ζητά να απομακρυνθεί, αλλά να μπορέσει να υπάρξει ελεύθερα; Η παρακάτω ανάρτηση της σελίδας «Παιδαγωγική Σοφία - Emotional Therapy 4Moms» αγγίζει ένα θέμα βαθιά ανθρώπινο, δύσκολο και σπαρακτικό. Τη στιγμή που η σχέση γονέα και παιδιού παύει να είναι καταφύγιο και γίνεται πεδίο σύγκρουσης.
Ολόκληρη η ανάρτηση
«Το παιδί δεν χρωστά να συνεχίσει τη ζωή που οι γονείς δεν πρόλαβαν, δεν άντεξαν ή δεν ολοκλήρωσαν. Και η οικονομική δυνατότητα του γονέα δεν μπορεί να γίνεται μηχανισμός υπακοής.
Δεν κατέρρευσε η Νεφέλη επειδή η ζωή είναι δύσκολη. Κατέρρευσε επειδή οι άνθρωποι που μπορούσαν να της προσφέρουν ένα δίχτυ ασφαλείας, το τράβηξαν κάτω από τα πόδια της για να της αποδείξουν ότι χωρίς αυτούς δεν αντέχει.
Αυτή η ιστορία δεν μιλά για μια 18χρονη που δεν θέλει να αναλάβει ευθύνη.
Μιλά για μια νεαρή γυναίκα που ανέλαβε τόσο βίαια την ευθύνη της ύπαρξής της, ώστε το σώμα της λύγισε πριν λυγίσει η ψυχή της.
Όταν ένας γονέας βλέπει το παιδί του σε νοσοκομειακό κρεβάτι και σκέφτεται ακόμη ποιος θα επικρατήσει, τότε η σχέση έχει πάψει να είναι σχέση φροντίδας και έχει γίνει πεδίο μάχης.
Η Νεφέλη δεν ζητούσε να της αγοράσουν μια εύκολη ζωή. Ζητούσε να μη χρειαστεί να προδώσει τον εαυτό της για να παραμείνει κόρη τους. Υπάρχουν γονείς που αγαπούν το παιδί τους μόνο όσο εκείνο παραμένει μέσα στο σχέδιό τους. Όσο συνεχίζει το επώνυμο, το γραφείο, την κοινωνική εικόνα, την οικογενειακή αφήγηση.
Το...εμείς ξέρουμε καλύτερα.
Η ενηλικίωση πράγματι σημαίνει ευθύνη.
Αλλά η ευθύνη δεν διδάσκεται με εγκατάλειψη.
Δεν διδάσκεται με οικονομικό στραγγαλισμό.
Δεν διδάσκεται με το βλέμμα του γονέα να λέει:
"Θα υποφέρεις μέχρι να παραδεχτείς ότι είχα δίκιο".
- Πότε η γονεϊκή αγωνία παύει να προστατεύει και αρχίζει να εξαγοράζει;
- Πότε ένας γονέας μπερδεύει τόσο πολύ την αγάπη με την ιδιοκτησία, ώστε βλέπει την αυτονομία του παιδιού του ως προδοσία;
Η Νεφέλη δεν τους εκβίασε με την υγεία της.
Το σώμα της μίλησε εκεί όπου η οικογένεια δεν άκουγε πια.
Κατέρρευσε το σώμα, γιατί η σχέση είχε ήδη καταρρεύσει.
Και ίσως αυτό είναι το πιο σπαρακτικό σημείο αυτής της ιστορίας!
Δεν τους είπε «δεν σας χρειάζομαι».
Τους είπε: "Δεν μπορώ να σας χρειαστώ χωρίς να με χάσω".
Αυτό δεν είναι αχαριστία, είναι κραυγή.
Οι γονείς πολλές φορές φοβούνται ότι αν στηρίξουν το παιδί στον δικό του δρόμο, θα χάσουν τον έλεγχο. Μα η αλήθεια είναι πολύ πιο σκληρή!
Αν στηρίξουν μόνο τον δρόμο που διάλεξαν εκείνοι, μπορεί να χάσουν το παιδί τους.»