Υπάρχουν όμως και φορές που πίσω από αυτήν δεν βρίσκεται μόνο η αγάπη, αλλά και η αγωνία. Η ανάγκη να βεβαιωθούμε ότι όλα είναι εντάξει, ότι ο σύντροφός μας δεν έχει θυμώσει, δεν έχει απομακρυνθεί και δεν πρόκειται να μας απορρίψει.
Αν πιάνετε τον εαυτό σας να αναλύει κάθε βλέμμα, κάθε καθυστέρηση στην απάντηση ενός μηνύματος ή κάθε αλλαγή στον τόνο της φωνής του άλλου, ίσως έχετε αναλάβει άθελά σας έναν δύσκολο ρόλο. Εκείνον του «περιπολικού» της σχέσης.
Όσο καλή κι αν είναι η πρόθεσή σας, η διαρκής επαγρύπνηση μπορεί να γίνει πηγή άγχους και να απομακρύνει αντί να φέρνει πιο κοντά τους δύο ανθρώπους.
Πότε η φροντίδα γίνεται υπερβολικός έλεγχος
Είναι απολύτως φυσιολογικό να ενδιαφερόμαστε για τη διάθεση του ανθρώπου που αγαπάμε. Οι σχέσεις βασίζονται στην ενσυναίσθηση και στη συναισθηματική σύνδεση.
Το πρόβλημα ξεκινά όταν η προσοχή μετατρέπεται σε συνεχή επιτήρηση. Όταν κάθε μικρή αλλαγή στη συμπεριφορά του συντρόφου μοιάζει με πιθανή απειλή.
Δεν απάντησε αμέσως στο μήνυμα.
Φαίνεται πιο σιωπηλός από το συνηθισμένο.
Δεν χαμογέλασε όπως πάντα.
Και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, το μυαλό αρχίζει να δημιουργεί σενάρια.
«Μήπως έκανα κάτι λάθος;»
«Μήπως είναι θυμωμένος μαζί μου;»
«Μήπως απομακρύνεται;»
Στην πραγματικότητα, πολλές φορές δεν συμβαίνει τίποτα από όλα αυτά. Ωστόσο, η ανασφάλεια μάς οδηγεί να αναζητούμε συνεχώς αποδείξεις ότι η σχέση κινδυνεύει.
Τα σημάδια ότι λειτουργείτε σαν το «περιπολικό» της σχέσης
Η συμπεριφορά αυτή συνήθως δεν εμφανίζεται από τη μία μέρα στην άλλη. Αναπτύσσεται σταδιακά και συχνά περνά απαρατήρητη.
Ίσως αναγνωρίζετε τον εαυτό σας σε κάποιες από τις παρακάτω καταστάσεις:
Ρωτάτε πολύ συχνά αν όλα είναι καλά μεταξύ σας.
Ζητάτε συγγνώμη ακόμη και όταν δεν έχετε κάνει κάτι που να δικαιολογεί μια απολογία.
Προσπαθείτε να προβλέψετε κάθε πιθανή ένταση πριν καν εμφανιστεί.
Αναλύετε ξανά και ξανά συζητήσεις που έχουν ήδη τελειώσει.
Αποφεύγετε να εκφράσετε τη γνώμη ή τις ανάγκες σας για να μη δημιουργηθεί σύγκρουση.
Σιγά σιγά αρχίζετε να πιστεύετε ότι είστε υπεύθυνοι για τη διάθεση του συντρόφου σας και ότι πρέπει συνεχώς να διατηρείτε την ηρεμία στη σχέση.
Από πού γεννιέται αυτή η ανάγκη
Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτή η συμπεριφορά δεν έχει ως βάση την υπερβολική αγάπη, αλλά την ανασφάλεια.
Πολλοί άνθρωποι έχουν μεγαλώσει σε περιβάλλοντα όπου έπρεπε να είναι συνεχώς σε εγρήγορση. Έμαθαν από μικρή ηλικία να παρατηρούν τις διαθέσεις των γονιών τους, να αποφεύγουν τις συγκρούσεις ή να προσπαθούν να προβλέψουν πότε θα υπάρξει ένταση.
Αυτό το μοτίβο συχνά ακολουθεί και την ενήλικη ζωή.
Έτσι, μέσα στη σχέση, ο εγκέφαλος συνεχίζει να λειτουργεί σαν σύστημα συναγερμού. Αναζητά συνεχώς σημάδια κινδύνου, ακόμη και όταν δεν υπάρχουν.
Η ανάγκη για συνεχή επιβεβαίωση δεν αφορά πάντα τον σύντροφο. Πολύ συχνά αφορά τον φόβο της απόρριψης ή της εγκατάλειψης που κουβαλάμε μέσα μας.
Οι συνέπειες στη σχέση
Το παράδοξο είναι ότι αυτή η συμπεριφορά ξεκινά με στόχο να προστατεύσει τη σχέση, αλλά πολλές φορές πετυχαίνει το αντίθετο.
Όταν κάποιος αισθάνεται ότι παρακολουθείται διαρκώς ή καλείται συνεχώς να καθησυχάζει τον άλλον, μπορεί να κουραστεί συναισθηματικά.
Παράλληλα, εκείνος που βρίσκεται σε συνεχή επιφυλακή εξαντλείται ψυχικά. Ζει με την αίσθηση ότι πρέπει να είναι πάντα έτοιμος να αντιμετωπίσει μια κρίση που ίσως δεν έρθει ποτέ.
Αυτό έχει και ένα ακόμη κόστος.
Εστιάζοντας αποκλειστικά στα συναισθήματα του άλλου, χάνουμε την επαφή με τα δικά μας.
Οι προσωπικές ανάγκες, οι επιθυμίες και τα όριά μας μπαίνουν στην άκρη. Προσπαθούμε να κρατήσουμε τον σύντροφό μας ικανοποιημένο, αλλά ξεχνάμε να αναρωτηθούμε αν είμαστε εμείς πραγματικά καλά.
Με τον καιρό μπορεί να εμφανιστεί απογοήτευση, πικρία και συναισθηματική απόσταση.
Πώς να σταματήσετε να ζείτε σε διαρκή επιφυλακή
Το πρώτο και σημαντικότερο βήμα είναι η επίγνωση.
Αναρωτηθείτε αν συχνά προσπαθείτε να διαβάσετε το μυαλό του συντρόφου σας αντί να τον ακούσετε πραγματικά.
Αντί να βασίζεστε σε υποθέσεις, επιλέξτε την ανοιχτή επικοινωνία. Μια ειλικρινής συζήτηση μπορεί να λύσει μέσα σε λίγα λεπτά αυτό που το άγχος δημιουργεί για ώρες ή ακόμη και ημέρες.
Είναι επίσης σημαντικό να θυμάστε ότι κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος για τα δικά του συναισθήματα. Ο σύντροφός σας μπορεί να είναι κουρασμένος, προβληματισμένος ή αγχωμένος για λόγους που δεν σχετίζονται καθόλου με εσάς.
Δεν χρειάζεται να διορθώνετε κάθε αρνητικό συναίσθημα του άλλου για να αξίζετε την αγάπη του.
Η εμπιστοσύνη είναι το αντίδοτο
Οι υγιείς σχέσεις δεν βασίζονται στον συνεχή έλεγχο ούτε στην αδιάκοπη επιβεβαίωση.
Βασίζονται στην εμπιστοσύνη.
Στην εμπιστοσύνη ότι ο άλλος θα μιλήσει όταν κάτι τον απασχολεί.
Στην εμπιστοσύνη ότι μια δύσκολη στιγμή δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η σχέση κινδυνεύει.
Και, κυρίως, στην εμπιστοσύνη προς τον εαυτό μας. Ότι μπορούμε να διαχειριστούμε την αβεβαιότητα χωρίς να παρακολουθούμε κάθε κίνηση του ανθρώπου που αγαπάμε.
Η πραγματική οικειότητα δεν γεννιέται όταν προσπαθούμε να ελέγξουμε κάθε συναίσθημα του άλλου. Γεννιέται όταν αφήνουμε χώρο στην ειλικρίνεια, στην αυθεντικότητα και στην αμοιβαία εμπιστοσύνη.