Μια θεωρία χωρίζει το μεγάλωμα των παιδιών σε τέσσερα στάδια: πριν τα 5 έτη, απ’ τα 5 έως τα 10, απ’ τα 10 έως τα 15 και, τέλος, απ’ τα 15 και εξής.
Ψυχολογία
«Δεν θα ντυθώ»: αντιμετωπίστε την άρνηση του παιδιού... έξυπνα.
«Τα παιδιά μου κάνουν λάθη. Απολογούνται, συγχωρούνται και μαζί αποφασίζουμε τι πρέπει να κάνουμε διαφορετικά την επόμενη φορά.»
Οι γονείς που ενισχύουν και σέβονται την αυτονομία των παιδιών τους είναι οι γονείς που θα απολαύσουν μια τρυφερή και ισορροπημένη σχέση με τα μικρά τους.
Θέλουμε τα παιδιά μας να μας ακούνε αλλά δεν θέλουμε να τους φωνάζουμε. Τι πρέπει να κάνουμε για να αποφύγουμε τις εντάσεις;
Δεν γεννιέται κανείς «κακομαθημένος»… οπότε, μήπως οι δικές μας συμπεριφορές και η στάση μας απέναντι στο παιδί τού βγάζει τον «κακό του εαυτό»;
Όλοι έχουμε βρεθεί κάποια στιγμή στην αμήχανη θέση που αναρωτιόμαστε: «Είναι σωστό να επέμβω στον τρόπο που ένας γονιός πειθαρχεί ή όχι το παιδί του;». Η ειδικός μας απαντά...
Πρόκειται για ένα είδος κινήματος που πρεσβεύει ότι η παιδική ηλικία πρέπει να πάψει να είναι ένας ατέλειωτος αγώνας δρόμου.
«Είμαι 2 ετών... Δεν είμαι κακό παιδί... Είμαι θυμωμένη, αγχωμένη και μπερδεμένη. Χρειάζομαι μια αγκαλιά.»
Μπορεί να ακούγεται σαν ακόμα ένας όρος της ψυχολογίας, όμως είναι πολύ περισσότερα απ’ αυτό...
.jpg)
