Δείξτε στο παιδί ότι δε γεννηθήκατε... μαμά και δώστε του να καταλάβει ότι δεν είστε στο ίδιο στρατόπεδο.
Ψυχολογία
Τις τελευταίες μέρες, η 4 ετών κόρη μου κλαίει και δεν θέλει να πάει στον παιδικό σταθμό. Να τη σταματήσω;
«Αχ, αυτή η νεολαία… Όλη την ώρα μ’ ένα μαραφέτι στο χέρι!», είπε η μέση μαμά και σκρόλαρε στην αρχική σελίδα του Facebook…
Ο πατέρας του παιδιού μου εμφανίζεται και εξαφανίζεται όποτε θέλει. Πώς πρέπει να χειριστώ την κατάσταση για να μην το πληγώσει;
Σε όλους μας συμβαίνει κατά καιρούς να μας περνά από το μυαλό η σκέψη, ότι μια μέρα θα πεθάνουμε εμείς, αλλά και όλοι όσοι αγαπάμε. Αυτή η μαμά είναι από τους λίγους που έχουν το θάρρος να μιλήσουν γι’αυτό ανοιχτά.
Η κόρη μου προσκολλάται σε μια οικογενειακή φίλη. Μήπως της καλύπτει κάτι που εγώ δεν της δίνω;
Κάθεστε σταυροπόδι; Με την πλάτη ακουμπισμένη στην καρέκλα ή γέρνοντας μπροστά; Με τα πόδια ανοιχτά ή ενωμένα; Έχουμε μια απάντηση για κάθε περίπτωση.
Ο ίδιος κόσμος από δύο πλευρές, τα ίδια γεγονότα μέσα από διαφορετικές ματιές, αυτές του μικρού παιδιού και της μαμάς του. Ας δούμε πόσο διαφορετικά βλέπουν την κοινή καθημερινότητά τους.
Από τότε που ξεκίνησα να δουλεύω, ο 27 μηνών γιος μου προτιμάει τον πατέρα του κι αυτό με πληγώνει πολύ. Τι να κάνω;
«Αυτές είναι οι δύο λέξεις που δεν λέω ποτέ στα παιδιά μου και θα σας εξηγήσω αμέσως γιατί…»












