Δείτε εδώ την ειδική έκδοση

«Φαντάσου να σου λένε ότι το παιδί σου έχει καρκίνο και να εύχεσαι να ήσουν εσύ στην θέση του»

«Φαντάσου να σου λένε ότι το παιδί σου έχει καρκίνο και να εύχεσαι να ήσουν εσύ στην θέση του»

Η σελίδα «Εθελοντές Δότες Μυελού Των Οστών Σητείας» δημοσίευσε ένα κείμενο που δεν διαβάζεται απλώς, βιώνεται. Ένα κείμενο που σε αναγκάζει να σταθείς για λίγο, να μπεις στη θέση ενός γονιού που ακούει τη λέξη «καρκίνος» για το παιδί του και να νιώσεις, έστω για μια στιγμή, το βάρος αυτής της πραγματικότητας. Δεν είναι μια ανάρτηση που ζητά λύπηση. Είναι μια κραυγή αφύπνισης. Μια υπενθύμιση ότι η ενημέρωση, η πράξη και η προσφορά μπορούν να σώσουν ζωές.

Ολόκληρη η ανάρτηση

«Φαντάσου να σου λένε ότι το παιδί σου έχει καρκίνο.

Φαντάσου να μην μπορείς να κλάψεις, να μην μπορείς να λυγίσεις, να μην μπορείς να πάρεις ανάσα.

Φαντάσου να αισθάνεσαι συνέχεια σαν να έχεις φάει μπουνιά στο στομάχι και να περιφέρεσαι στους διαδρόμους του νοσοκομείου, νιώθοντας ότι η ζωή σου έχει σταματήσει για μέρες, ίσως και για ολόκληρους μήνες, και από το σοκ να μην καταλαβαίνεις τι συμβαίνει.

Φαντάσου να ρωτάς ξανά και ξανά τους γιατρούς για να καταλάβεις, και ακόμα να μην μπορείς να καταλάβεις.

Φαντάσου να υπογράφεις χαρτιά έξω από τα χειρουργεία, γνωρίζοντας ότι ο θάνατος καραδοκεί.

Φαντάσου να έχεις παραδώσει το παιδί σου στους χειρουργούς και να περιμένεις απέξω από το χειρουργείο ατελείωτες ώρες, προσευχόμενη στην Παναγία να πάνε όλα καλά.

Φαντάσου τον τρόμο.

Φαντάσου να κοιμάσαι δίπλα στο σώμα του μωρού σου, γεμάτο από χημειοθεραπείες και φάρμακα, και να τα μυρίζεις στην αγαπημένη του ανάσα.

Φαντάσου να τρυπούν το μωρό σου, να προσπαθούν να του πάρουν αίμα, να μην μπορούν να βρουν φλέβα πια, και να το ακούς να ουρλιάζει.

Φαντάσου να το βλέπεις να χάνει όλα τα μαλλιά του.

Φαντάσου να ακούς ένα ποσοστό από τον γιατρό που θα καθορίσει αν θα ζήσει ή θα πεθάνει το παιδί σου.

Φαντάσου να εύχεσαι να ήσουν εσύ στη θέση του.

Φαντάσου να ζεις για μήνες μέσα σε τέσσερις τοίχους.

Φαντάσου να ακούς τη λέξη "μανούλα" και να έχεις ξεχάσει πώς σε λένε και ποια είσαι.

Φαντάσου να κρατιέσαι για να μη κλάψεις, για να μη κομματιάσεις την καρδιά σου, όταν το άλλο σου παιδί σε ρωτάει:
"Μαμά, γιατί δεν έρχεσαι σπίτι; Μου λείπεις".

Φαντάσου την ενοχή.

Φαντάσου.

Μην λυπάσαι.
Απλώς φαντάσου.

Ενημερώσου.
Πράξε.
Μάχου για όλα τα παιδιά.

♥️ Γίνε εθελοντής δότης μυελού των οστών.
♥️ Δώσε αιμοπετάλια.
♥️ Δώσε αίμα».

Απόρρητο
v