Ερώτηση:
Ο γιος μου είναι 11 ετών και την τελευταία 2ετία άρχισε να αντιδρά πολύ άσχημα εάν ζητήσω να τηρηθεί κάτι που δεν του αρέσει, ως συνέπεια των πράξεών του, παρόλο που έχουμε μιλήσει και έχει οριστεί κάτι ως κανόνας από πριν. Πχ, να μην πάει στην προπόνηση που του αρέσει εάν δεν κάνει τα μαθήματά του. Όταν έρθει η συνέπεια, αρχίζει να χτυπά πράγματα, να κλαίει, να φωνάζει, μέχρι και να λέει πολύ άσχημα πράγματα, όπως «καλύτερα να μην ζω». Η στάση του θυμίζει tantrum 2χρονου παιδιού, αλλά και κρίση πανικού μερικές φορές. Εάν περάσει το δικό του, συνέρχεται. Εάν προσπαθώ να του μιλήσω δεν το δέχεται, εκτός εάν κάνει αυτό που θέλει. Βρίσκω έτσι σχεδόν αδύνατο να τηρήσω κανόνες και όρια. Είναι λάθος τα όρια; Είναι χειραγώγηση από μέρους του; Σημείωση: δεν μπορώ να πω ότι μόνο ζητά ή ότι δεν κάνει τίποτα ή ότι έχει μία γενικά κακή συμπεριφορά. Αλλά δεν κάνει σχεδόν τίποτα από αυτά που πρέπει εάν πρώτα δεν το ζητήσω 100 φορές: διάβασμα, συμμάζεμα των πραγμάτων ή των ρούχων του, πέταγμα των σκουπιδιών που δημιουργεί! Κάθε φορά! Δεν θέλω να του στερήσω την προσωπική βούληση, αλλά ούτε να γίνει ανεύθυνος και χειριστικός. Πρέπει να αναφέρω ότι είμαστε μόνοι οι δυο μας, χωρίς βοήθεια ή οποιαδήποτε στήριξη από οποιοδήποτε άλλο άτομο οικογενείας ή μη. Έχετε κάποια συμβουλή; Ευχαριστώ εκ των προτέρων.Απάντηση:
Αγαπητή αναγνώστρια,
Η περιγραφή σας με παραπέμπει στο ότι ο γιος σας βρίσκεται σε φάση προεφηβείας. Αυτό σημαίνει ότι το σώμα του μεγαλώνει, ωστόσο συναισθηματικά δεν σημαίνει ότι ο εγκέφαλος είναι ακόμα ώριμος για να διαχειριστεί τα έντονα συναισθήματα. Ιδίως από την περιγραφή σας αισθάνομαι ότι δυσκολεύεται με την ματαίωση και στη συνέχεια αντιδρά έντονα και παρορμητικά.
Σαν να μην προλαβαίνει να ελέγξει την αντίδρασή του. Ίσως θα βοηθούσε έπειτα από μια κακή συμπεριφορά και όταν η ένταση του παιδιού έχει πέσει να του μιλάτε εξηγώντας τους λόγους που του θέσατε κάποιο όριο αλλά και τις συνέπειες που θα έχει αν το ξεπεράσει.
Επιπλέον είναι πολύ σημαντικό να παραμένετε σταθεροί σε όσα ζητάτε από εκείνον και να μην τα αλλάζετε όταν αντιδρά έντονα. Φαίνεται ότι διανύεται μια απαιτητική περίοδο ως προς το γονεϊκό σας ρόλο, ωστόσο τίποτα από όλα τα καλά που έχετε κάνει έως τώρα δεν πάει χαμένο. Χρειάζεται από εσάς σταθερότητα, ψυχραιμία αλλά και εμπιστοσύνη στον εαυτό σας.
*Η Αγγελική Κολοκυθά είναι ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια.
Κάντε τη δική σας ερώτηση στους ειδικούς του Mama365.gr
