.jpg)
Τι σημαίνει το «tolyamory»
Ο όρος «tolyamory» προέρχεται από τις λέξεις «tolerate», που σημαίνει ανέχομαι, και «polyamory», που αναφέρεται στις πολυσυντροφικές σχέσεις. Στην πράξη, περιγράφει μια κατάσταση όπου ένας άνθρωπος γνωρίζει ότι ο σύντροφός του έχει ερωτικές ή σεξουαλικές επαφές εκτός της σχέσης, αλλά επιλέγει να το ανεχτεί.
Δεν πρόκειται όμως για μια ανοιχτή σχέση με ξεκάθαρους κανόνες και συναίνεση και από τις δύο πλευρές. Αντίθετα, το «tolyamory» βρίσκεται κάπου στη μέση. Είναι μια γκρίζα ζώνη, όπου η ανοχή δεν σημαίνει απαραίτητα αποδοχή και η σιωπή δεν ισοδυναμεί πάντα με συμφωνία.
Γιατί γίνεται όλο και πιο συχνό
Αν και ο όρος είναι σχετικά νέος, η δυναμική που περιγράφει δεν είναι. Πολλοί άνθρωποι έχουν βρεθεί σε σχέσεις όπου γνώριζαν ή υποψιάζονταν την απιστία του συντρόφου τους, αλλά επέλεγαν να μην αντιδράσουν.
Σήμερα, αυτό φαίνεται να συζητιέται περισσότερο, ίσως γιατί οι κοινωνικές νόρμες γύρω από τις σχέσεις γίνονται πιο ευέλικτες. Η ιδέα της «τέλειας» μονογαμικής σχέσης αμφισβητείται, ενώ παράλληλα αυξάνεται η ανάγκη για συναισθηματική ασφάλεια, ακόμη κι αν αυτή συνοδεύεται από συμβιβασμούς.
Για κάποιους, το «tolyamory» είναι ένας τρόπος να διατηρήσουν μια σχέση που έχει αξία σε άλλους τομείς. Για άλλους, είναι μια κατάσταση στην οποία βρίσκονται χωρίς να το έχουν επιλέξει πραγματικά.
Ανοχή ή φόβος απώλειας
Εδώ βρίσκεται και το πιο ουσιαστικό ερώτημα. Όταν κάποιος «ανέχεται» την απιστία, το κάνει από συνειδητή επιλογή ή από φόβο;
Πίσω από το «tolyamory» μπορεί να κρύβονται διαφορετικά συναισθήματα. Χαμηλή αυτοεκτίμηση, ανάγκη για συντροφικότητα, οικονομική εξάρτηση ή ακόμη και η ελπίδα ότι ο άλλος θα αλλάξει. Σε κάποιες περιπτώσεις, η σχέση συνεχίζεται γιατί υπάρχουν παιδιά, κοινή ζωή ή βαθιά συναισθηματική σύνδεση που δεν είναι εύκολο να διακοπεί.
Κάποιες γυναίκες, για παράδειγμα, μπορεί να σκέφτονται «δεν είναι τέλειος, αλλά είναι καλός πατέρας» ή «τουλάχιστον είναι δίπλα μου στα δύσκολα». Και έτσι, η απιστία μπαίνει στο περιθώριο, όχι επειδή δεν πονά, αλλά επειδή δεν είναι το μόνο που ορίζει τη σχέση.
Η λεπτή γραμμή με την απιστία
Το «tolyamory» συχνά παρουσιάζεται ως μια πιο «ρεαλιστική» προσέγγιση των σχέσεων. Όμως στην ουσία, θολώνει τα όρια.
Σε μια ανοιχτή σχέση, υπάρχει επικοινωνία και συμφωνία. Και οι δύο πλευρές γνωρίζουν και αποδέχονται τους κανόνες. Στο «tolyamory», αυτή η σαφήνεια λείπει. Ο ένας σύντροφος μπορεί να προχωρά, ενώ ο άλλος απλώς προσαρμόζεται.
Και εδώ είναι που προκύπτει το ερώτημα. Μπορούμε να μιλάμε για επιλογή όταν η ισορροπία δεν είναι ίση;
Πώς επηρεάζει την ψυχική υγεία
Η συνεχής ανοχή σε μια κατάσταση που μας πληγώνει μπορεί να έχει συνέπειες. Μπορεί να δημιουργήσει εσωτερική ένταση, θυμό που δεν εκφράζεται, ή ακόμη και μια αίσθηση ότι χάνουμε τον εαυτό μας.
Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν άνθρωποι που δηλώνουν ότι έχουν βρει μια δική τους ισορροπία. Ότι επιλέγουν συνειδητά να εστιάζουν στα θετικά της σχέσης τους και να μην επηρεάζονται από την εξωσυζυγική δραστηριότητα του συντρόφου τους.
Η αλήθεια είναι ότι κάθε σχέση είναι μοναδική. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να αναρωτηθούμε τι πραγματικά νιώθουμε.
Τι μας λέει τελικά για τις σύγχρονες σχέσεις
Το «tolyamory» δεν είναι απλώς μια τάση. Είναι ένας καθρέφτης των αλλαγών που συμβαίνουν στις ανθρώπινες σχέσεις. Μας δείχνει πόσο πολύπλοκη έχει γίνει η έννοια της δέσμευσης και πόσο διαφορετικά την αντιλαμβάνεται ο καθένας.
Ίσως τελικά το πιο σημαντικό δεν είναι η ταμπέλα που δίνουμε σε μια σχέση, αλλά το πόσο ειλικρινείς είμαστε μέσα σε αυτήν. Με τον σύντροφό μας, αλλά κυρίως με τον εαυτό μας.
