Πρόκειται για τους λεγόμενους γονείς τύπου C, μια προσέγγιση που έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλής στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και πολλές μαμάδες και πολλοί μπαμπάδες φαίνεται να ταυτίζονται μαζί της.
Άραγε εσείς σε ποια κατηγορία ανήκετε; Και ποιος τύπος γονέα ταιριάζει περισσότερο στις ανάγκες των παιδιών σήμερα;
Ο γονέας τύπου A: ο οργανωτικός και απαιτητικός
Αν το οικογενειακό σας πρόγραμμα είναι καταγεγραμμένο μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, αν τα σχολικά είδη αγοράζονται εβδομάδες πριν ανοίξουν τα σχολεία και αν οι δραστηριότητες των παιδιών ακολουθούν συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, τότε πιθανότατα έχετε αρκετά χαρακτηριστικά ενός γονέα τύπου A.
Οι γονείς αυτής της κατηγορίας αγαπούν την οργάνωση και τη συνέπεια. Δίνουν μεγάλη σημασία στους κανόνες, στις καλές επιδόσεις και στη σωστή διαχείριση του χρόνου. Συνήθως έχουν ξεκάθαρες προσδοκίες από τα παιδιά τους και προσπαθούν να τους προσφέρουν ένα σταθερό και δομημένο περιβάλλον.
Αυτή η προσέγγιση έχει σημαντικά πλεονεκτήματα. Τα παιδιά γνωρίζουν τι αναμένεται από αυτά και αισθάνονται ασφάλεια μέσα σε μια προβλέψιμη καθημερινότητα.
Ωστόσο, όταν η οργάνωση μετατρέπεται σε υπερβολική πίεση, υπάρχει ο κίνδυνος τα παιδιά να νιώσουν ότι πρέπει να είναι συνεχώς τέλεια ή να πετυχαίνουν πάντα τους στόχους τους.
Ο γονέας τύπου B: ο χαλαρός και ευέλικτος
Στην αντίθετη πλευρά βρίσκεται ο γονέας τύπου B.
Είναι εκείνος που δεν αγχώνεται ιδιαίτερα αν το παιδί αργήσει λίγο να κοιμηθεί, αν το δωμάτιο δεν είναι απόλυτα τακτοποιημένο ή αν μια μέρα το μενού δεν περιλαμβάνει τα πιο υγιεινά τρόφιμα.
Οι γονείς τύπου B δίνουν χώρο στην αυθόρμητη έκφραση, ενθαρρύνουν την ανεξαρτησία και συνήθως αντιμετωπίζουν τα προβλήματα με περισσότερη ψυχραιμία.
Το πλεονέκτημα αυτής της προσέγγισης είναι ότι τα παιδιά μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον με λιγότερη πίεση και περισσότερο χώρο για πειραματισμό και προσωπική έκφραση.
Από την άλλη πλευρά, η υπερβολική χαλαρότητα μπορεί μερικές φορές να δημιουργήσει ασάφεια γύρω από τα όρια και τις προσδοκίες.
Και κάπου στη μέση εμφανίστηκε ο γονέας τύπου C
Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι γονείς φαίνεται να αναζητούν μια ισορροπία ανάμεσα στην οργάνωση και την ευελιξία. Έτσι γεννήθηκε ο όρος «γονέας τύπου C».
Ο γονέας τύπου C δεν απορρίπτει τους κανόνες, αλλά ούτε προσπαθεί να ελέγξει κάθε λεπτομέρεια της καθημερινότητας.
Μπορεί να φτάσει στην ώρα του σε ένα παιδικό πάρτι, αλλά να ανακαλύψει ότι το παιδί φορά δύο διαφορετικές κάλτσες. Μπορεί να θέτει όρια στη χρήση οθονών, αλλά να επιτρέψει μια έκτακτη κινηματογραφική βραδιά όταν η περίσταση το απαιτεί.
Με άλλα λόγια, προσπαθεί να συνδυάσει τους κανόνες με την κατανόηση των αναγκών του παιδιού.
Τα χαρακτηριστικά του γονέα τύπου C
Οι γονείς τύπου C τείνουν να δίνουν ιδιαίτερη σημασία στη συναισθηματική σύνδεση με τα παιδιά τους.
Είναι παρόντες όταν το παιδί αντιμετωπίζει δυσκολίες, το ακούνε και το υποστηρίζουν, χωρίς όμως να λύνουν οι ίδιοι κάθε πρόβλημα για λογαριασμό του.
Παραμένουν ενεργά εμπλεκόμενοι στη ζωή του παιδιού, αλλά αποφεύγουν τη μικροδιαχείριση.
Δημιουργούν σαφή όρια, αλλά παράλληλα επιτρέπουν στα παιδιά να εκφράζουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους χωρίς φόβο.
Το βασικό τους μήνυμα είναι ότι η επιτυχία έχει σημασία, αλλά εξίσου σημαντική είναι η ψυχική ανθεκτικότητα, η αυτοεκτίμηση και η συναισθηματική υγεία.
Γιατί κερδίζει έδαφος αυτή η προσέγγιση;
Οι σύγχρονοι γονείς μεγαλώνουν σε μια εποχή όπου η ψυχική υγεία των παιδιών απασχολεί περισσότερο από ποτέ.
Πολλοί έχουν συνειδητοποιήσει ότι οι καλοί βαθμοί και οι επιδόσεις δεν αρκούν από μόνοι τους για να εξασφαλίσουν την ευτυχία ενός παιδιού.
Τα παιδιά χρειάζονται όρια για να νιώθουν ασφάλεια, αλλά χρειάζονται και χώρο για να ανακαλύψουν ποια είναι.
Χρειάζονται καθοδήγηση, αλλά και την ευκαιρία να κάνουν λάθη.
Χρειάζονται κανόνες, αλλά και κατανόηση.
Αυτό ακριβώς προσπαθεί να πετύχει ο γονέας τύπου C.
Υπάρχει σωστός και λάθος τύπος γονέα;
Η αλήθεια είναι πως κανείς δεν ανήκει απόλυτα σε μία μόνο κατηγορία. Οι περισσότεροι γονείς κινούνται ανάμεσα σε διαφορετικές συμπεριφορές, ανάλογα με την περίσταση, την ηλικία του παιδιού ή ακόμη και τη δική τους ψυχική κατάσταση.
Μπορεί να είστε τύπος A όταν πρόκειται για τα μαθήματα του σχολείου και τύπος B όταν πρόκειται για το παιχνίδι. Ή να ανακαλύψετε ότι σε πολλές περιπτώσεις λειτουργείτε ήδη ως τύπος C χωρίς να το γνωρίζετε.
Το σημαντικότερο δεν είναι η ταμπέλα που θα βάλετε στον εαυτό σας. Είναι να αναρωτιέστε αν ο τρόπος που μεγαλώνετε το παιδί σας το βοηθά να νιώθει ασφαλές, αγαπητό και ικανό να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις της ζωής.
Γιατί τελικά, ο καλύτερος τύπος γονέα δεν είναι εκείνος που ακολουθεί πιστά έναν συγκεκριμένο κανόνα. Είναι εκείνος που ξέρει πότε να βάζει όρια, πότε να κάνει πίσω και πότε απλώς να αγκαλιάζει το παιδί του όπως ακριβώς είναι.
