Ερώτηση:
Ο γιος μου είναι 6,5 ετών και πρόσφατα διαγνώστηκε με Διαταραχή Γενικευμένου Άγχους. Από μικρός ανησυχούσε εύκολα, όμως τώρα φοβάται ότι θα συμβεί κάτι κακό σε εμάς, δυσκολεύεται να κοιμηθεί και συχνά παραπονιέται για πόνους στην κοιλιά πριν από το σχολείο. Ζητά συνεχώς επιβεβαίωση και αποφεύγει δραστηριότητες που παλιότερα απολάμβανε. Προσπαθώ να τον καθησυχάζω, αλλά μερικές φορές εξαντλούμαι ή εκνευρίζομαι και μετά νιώθω ενοχές. Φοβάμαι μήπως, άθελά μου, ενισχύω το άγχος του. Πώς μπορώ να τον βοηθήσω καθημερινά; Πότε χρειάζεται ψυχοθεραπεία και πώς πρέπει να συνεργαστώ με το σχολείο, ώστε να νιώθει ασφαλής χωρίς να γίνεται εξαρτημένος από εμένα;Απάντηση:
Αγαπητή αναγνώστρια,
Κατανοώ ότι η καθημερινότητά σας είναι σύνθετη και πως νιώθετε να πελαγοδρομείτε χωρίς καθοδήγηση. Εφόσον το παιδί έχει διαγνωστεί σας προτείνω να επανέλθετε στον/στην ειδικό που έχει κάνει τη διάγνωση και να ζητήσετε κατευθύνσεις ως προς τη διαχείρισή του. Πιθανότατα θα ήταν πολύ ωφέλιμο να κάνει ψυχοθεραπεία (σε αυτές τις ηλικίες γίνεται μέσω του παιχνιδιού είτε ατομικά είτε ομαδικά) και επίσης εσείς να κάνετε συνεδρίες συμβουλευτικής γονέων ως προς το πώς μπορείτε να τον βοηθήσετε από την πλευρά σας.
Σε σχέση με το σχολείο είναι καλό να ενημερώσετε τον/την εκπαιδευτικό για τη διάγνωσή του και να είστε σε επικοινωνία για τα θέματα που προκύπτουν μέσα στη χρονιά.
*Η Αγγελική Κολοκυθά είναι ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια.
