Αγαπητή αναγνώστρια,
Αρχικά θα ήθελα να ξεκινήσω λέγοντάς σας ότι το κάθε παιδί έχει το δικό του ρυθμό σε σχέση με τον "αποχωρισμό" από την πάνα. Συνήθως η μετάβαση αυτή γίνεται μεταξύ 2-3 ετών, ωστόσο πάντοτε με βάση την ετοιμότητα του κάθε παιδιού. Άρα εφόσον μιλάτε για άρνηση αναρωτιέμαι αν ξεκινήσατε αυτή τη μετάβαση χωρίς να έχει το παιδί την ετοιμότητα και έτσι συνδέθηκε το όλο εγχείρημα με πίεση και φόβο. Επίσης, αναρωτιέμαι αν η προσπάθεια αυτή συνοδεύτηκε από την ανάλογη ενθάρρυνση και υπομονή ή λόγω της άρνησης του παιδιού έγινε σημείο τριβής στη σχέση σας και στη συνέχεια η άρνησή του είχε να κάνει με τη διεκδίκηση της ελευθερίας του. Μην ξεχνάτε ότι είναι σημαντικό μέσα στη διαδικασία να νιώσει ασφάλεια, αποδοχή και αυτονομία.
Καθώς, λοιπόν, φαίνεται ότι αντιστέκεται και αυτό είναι κάτι που δυσκολεύει και εσάς ίσως θα σας βοηθούσε να απευθυνθείτε σε παιδοψυχολόγο. Να μιλήσετε για τις σχέσεις μέσα στην οικογένεια και να σας βοηθήσει να κατανοήσετε ποιος είναι ο λόγος που σε συναισθηματικό επίπεδο αντιστέκεται στην μετάβασή του στο επόμενο ψυχοσυναισθηματικό στάδιο.
*Η Αγγελική Κολοκυθά είναι ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια.
