Ερώτηση:
Χαίρετε! Σας γράφω γιατί αισθάνομαι μπερδεμένη και ανήμπορη απέναντι στη συμπεριφορά του 4χρονου γιου μας, που εδώ και καιρό λέει «όχι» σχεδόν σε οτιδήποτε του ζητάμε. Από τα πιο απλά καθημερινά πράγματα, όπως το ντύσιμο ή το φαγητό, μέχρι το παιχνίδι ή τον ύπνο, όλα καταλήγουν σε άρνηση, ένταση και συχνά ξεσπάσματα. Προσπαθούμε με τον σύζυγό μου να είμαστε ήρεμοι, αλλά όσο περνά ο καιρός κουραζόμαστε και αρχίζουμε να αμφιβάλλουμε για το αν κάνουμε κάτι λάθος. Άλλες φορές θυμώνω, άλλες ανησυχώ μήπως κρύβεται κάποιο βαθύτερο πρόβλημα, κι άλλες νιώθω ενοχές που δεν μπορώ να τον καταλάβω. Είναι απλώς μια φάση της ηλικίας ή ένα σημάδι ότι κάτι τον δυσκολεύει και δεν ξέρει πώς να το εκφράσει; Πώς μπορούμε να τον στηρίξουμε χωρίς να έχουμε καθημερινές εντάσεις;Απάντηση:
Αγαπητή αναγνώστρια,
Προτού σας μιλήσω για τη συμπεριφορά του παιδιού σας, στέκομαι πολύ στο ότι εσείς ως γονέας νιώθετε ανήμπορη. Τι είναι αυτό που θα σας βοηθούσε; Τι θα προσέφερε ανακούφιση σε αυτή τη φάση που περνάτε;
Όπως περιγράφετε την κατάσταση, είναι σαν κάθε μέρα για εσάς να είναι ένας άθλος και σαν να μην υπάρχουν στιγμές που απολαμβάνετε τη σχέση με το γιο σας.
Το ότι το μεγάλωμα των παιδιών είναι απαιτητικό, δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποδεχθείτε ότι θα είναι και δυσάρεστο.
Τα παιδιά αυτών των ηλικιών δεν έχουν την ωριμότητα να ελέγξουν τα συναισθήματά τους, ούτε να τα εκφράσουν με ακρίβεια μέσα από λόγια.
Σας προτείνω να παρατηρήσετε περισσότερο ποια είναι τα κοινά σημεία στις στιγμές που ο γιος σας αντιδρά και αν υπάρχουν τροποποιήσεις που θα μπορούσαν να γίνουν στις ρουτίνες σας, ώστε το παιδί να είναι πιο ξεκούραστο και δεκτικό στο να συνεργαστεί.
Τέλος, θέλω να σας πω ότι η δική σας απογοήτευση και κούραση από την κατάσταση, ίσως τον πυροδοτεί ακόμη περισσότερο και δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος που μόνο εσείς μπορείτε να τον σπάσετε.
*Η Αγγελική Κολοκυθά είναι ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια.