Ερώτηση:
Τον τελευταίο καιρό παρατηρώ ότι ο γιος μου έχει αλλάξει αρκετά. Περνάει όλο και περισσότερο χρόνο εκτός σπιτιού με άτομα που δεν γνωρίζω, αποφεύγει να μου μιλήσει για το πού πηγαίνει και με ποιους, και γίνεται αμυντικός όταν προσπαθώ να τον πλησιάσω. Νιώθω ότι απομακρύνεται από εμάς και φοβάμαι μήπως αυτές οι παρέες τον οδηγήσουν σε συμπεριφορές που θα τον βλάψουν ή θα επηρεάσουν αρνητικά το μέλλον του. Προσπαθώ να δείχνω κατανόηση, αλλά η αγωνία μου ως μητέρα μεγαλώνει και δεν ξέρω πώς να τον στηρίξω χωρίς να τον πιέσω ή να τον κάνω να κλειστεί περισσότερο στον εαυτό του.Απάντηση:
Αγαπητή αναγνώστρια,
Οι ανησυχίες σας είναι λογικές και αποτελούν κοινό τόπο ανάμεσα στους γονείς εφήβων.
Η εφηβεία είναι η εποχή των αλλαγών και των αναταραχών, μια μετάβαση από την παιδικότητα στην ενήλικη ζωή. Στην εφηβική ηλικία οι γονείς έρχονται αντιμέτωποι με τη σχέση που έχουν χτίσει έως τότε με τα παιδιά τους και συγχρόνως με όλες τις ανακατατάξεις που έρχονται σε αυτή τη σχέση.
Επιπλέον χρειάζεται να αποτελούν το σημείο σταθερότητας μέσα στην αστάθεια που βιώνουν τα παιδιά τους. Είναι σημαντικό, λοιπόν, να βρουν έναν νέο κώδικα επικοινωνίας μαζί τους με βάση τα ενδιαφέροντά τους και να αποδεχθούν ότι θα επέλθουν αλλαγές. Οι κανόνες θα πρέπει να είναι σαφείς και ταυτόχρονα όχι άκαμπτοι.
Σας καλώ να αναλογιστείτε αν μεταδίδετε την αγωνία σας στο γιο σας και αν αυτό τον ωθεί να απομακρυνθεί περισσότερο. Επιπλέον αναρωτηθείτε πώς ήταν έως τώρα η σχέση σας και αν νιώθει ότι θα είστε κοντά του ακόμα κι αν κάτι πάει στραβά.
*Η Αγγελική Κολοκυθά είναι ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια.