Ερώτηση:
Ως γιαγιά παρατηρώ με λύπη και ανησυχία ότι ο 8χρονος εγγονός μου δείχνει έντονη απόρριψη προς τις μικρότερες αδερφές του. Συχνά εκνευρίζεται με την παρουσία τους, δεν θέλει να παίζει μαζί τους και λέει λόγια που με στενοχωρούν, σαν να τις βλέπει ως βάρος. Φοβάμαι μήπως αυτό επηρεάσει τη μεταξύ τους σχέση στο μέλλον, αλλά και τη δική του συναισθηματική ανάπτυξη. Δεν ξέρω αν πρέπει να παρεμβαίνω, αν είναι κάτι φυσιολογικό για την ηλικία του ή αν κάνω λάθος που προσπαθώ να τον “μαλώνω” για τη στάση του. Θα ήθελα τη συμβουλή σας για το πώς μπορώ να τον βοηθήσω να νιώσει πιο ασφαλής και να δεχτεί τις αδερφές του χωρίς να πιέζω την κατάσταση.Απάντηση:
Κατανοώ ότι η συμπεριφορά του εγγονού σας σας ανησυχεί και ότι επιθυμείτε να βοηθήσετε να επιλυθεί το πρόβλημα. Ωστόσο νιώθω ότι ο εγγονός σας δε χρειάζεται μόνο συμβουλές, αλλά έχει ανάγκη συναισθηματικής κάλυψης. Ακούστε περισσότερο τι έχει να σας πει, τι είναι αυτό που τον δυσκολεύει παρά να τον "μαλώνετε" για τη λάθος συμπεριφορά του.
Η δική σας στάση είναι σημαντική, ωστόσο αναρωτιέμαι επιπλέον πώς είναι το παιδί στη σχέση με τους γονείς του. Νιώθει ότι λαμβάνει λιγότερη προσοχή λόγω της ύπαρξης των αδελφών του; Περνούν χρόνο όλοι μαζί και ταυτόχρονα έχουν τη δυνατότητα να του προσφέρουν αποκλειστικό χρόνο;
Να θυμάστε ότι η διεκδίκηση και ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα αδέρφια είναι μια φυσιολογική κατάσταση που διδάσκει στα παιδιά πώς να χειρίζονται στο μέλλον τις σχέσεις με τα φιλικά και κοντινά τους πρόσωπα. Βέβαια χρειάζεται και οι ενήλικες να ενισχύουν την αδελφική συμμαχία και να μην ενοχοποιούν τα δυσάρεστα συναισθήματα.
*Η Αγγελική Κολοκυθά είναι ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια.