Ερώτηση:
Είμαι μητέρα ενός παιδιού σχεδόν 6 ετών. Ζω και εργάζομαι στην Αθήνα, ενώ το παιδί μου μένει με τους γονείς μου σε μια πόλη της επαρχίας. Ο πατέρας του δεν συμμετέχει καθόλου στη ζωή του, ούτε υπάρχει κάποια υποστήριξη από εκείνον. Αναρωτιέμαι αν είναι σωστό να συνεχίσει να μένει με τους παππούδες του για ακόμη ένα-δύο χρόνια ή αν αυτό μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη συναισθηματική του ανάπτυξη. Από την άλλη, σκέφτομαι ότι ίσως είναι καλύτερα να μεγαλώνει σε ένα γνώριμο και ασφαλές περιβάλλον, παρά με μια νταντά όσο εγώ δουλεύω. Τι θα με συμβουλεύατε να κάνω;Απάντηση:
Αγαπητή αναγνώστρια,
Το γεγονός ότι αναρωτιέστε για το τι είναι καλύτερο για το παιδί σας σάς δίνει ήδη ένα πολύ σημαντικό μήνυμα. Γνωρίζετε ότι τα παιδιά έχουν ανάγκη να βρίσκονται κοντά στους γονείς τους και έτσι νιώθουν ασφάλεια. Στη δική σας περίπτωση υπάρχουν και οι γονείς σας που αποτελούν γονεϊκές φιγούρες για το παιδί και εσείς πρέπει να εργάζεστε αλλού.
Ως εκ τούτου είναι σημαντικό να προσμετρήσετε τα δεδομένα της δικής σας οικογένειας και το τι εισπράττετε από το παιδί σας. Στην ηλικία που βρίσκεται μπορεί να εκφράσει τα συναισθήματα και τις επιθυμίες του και επιπλέον χρειάζεται την παρουσία του γονέα ως πηγή σταθερότητας και σιγουριάς. Οπότε δείτε τι τροποποιήσεις μπορούν να γίνουν στην καθημερινότητά σας, ώστε να μπορεί το παιδί να βρίσκεται κοντά σας ή να βρίσκετε εσείς πιο πολύ κοντά του.
*Η Αγγελική Κολοκυθά είναι ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια.
Κάντε τη δική σας ερώτηση στους ειδικούς του Mama365.gr