Ερώτηση:
Η 2χρονη κόρη μου τελευταία αρνείται να φιλήσει τον μπαμπά της και απομακρύνεται όταν εκείνος της ζητάει αγκαλιά. Στην αρχή το πήρα χαλαρά, αλλά όσο συνεχίζεται αρχίζω και αγχώνομαι. Προχθές, πάνω στα νεύρα μου, της μίλησα απότομα και τη μάλωσα, κάτι που μετάνιωσα αμέσως. Από τότε νιώθω τύψεις και αναρωτιέμαι μήπως έκανα μεγαλύτερο κακό. Είναι φυσιολογικό να περνάει μια τέτοια φάση; Πώς πρέπει να το χειριστούμε χωρίς να πιέζουμε το παιδί αλλά και χωρίς να πληγώνεται ο μπαμπάς της;Απάντηση:
Αγαπητή αναγνώστρια,
Αρχικά αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που σας αναστάτωσε τόσο πολύ στο γεγονός ότι η 2χρονη κόρη σας δεν θέλει να φιλάει και να αγκαλιάζει τον πατέρα της. Μιλήσατε για το ότι αγχωθήκατε και αναρωτηθήκατε πώς πρέπει να χειριστείτε την κατάσταση, ώστε το παιδί να μην πιέζεται και ο πατέρας της να μην πληγώνεται. Προτού δούμε τη συμπεριφορά του παιδιού και για το πώς θα την χειριστείτε θεωρώ σημαντικότερο να στραφούμε στο τι σημαίνει για εσάς αυτή η συμπεριφορά και τι διάσταση έχει πάρει μέσα σας. Η κόρη σας βρίσκεται σε ηλικία που αρχίζει να "απαιτεί" πιο έντονα την ικανοποίηση των όσων θέλει και να ορίζει περισσότερο το σώμα της. Αν την μαλώνετε ή η συμπεριφορά της φορτίζεται με τόσο άγχος και αγωνία από τους ενήλικες γύρω της, τότε επενδύεται με ενοχή. Αντί της άμεσης παρέμβασης θα σας έλεγα να λειτουργήσετε παρατηρώντας περισσότερο τη γενική συμπεριφορά της και πιθανές αλλαγές, ώστε να διαπιστώσετε αν υπάρχει κάτι που την έχει δυσκολέψει.
Μην ξεχνάτε ότι το φιλί και η αγκαλιά πρέπει να γίνονται από δύο που το επιθυμούν και δεν πρέπει να έχει την αίσθηση της υποχρεωτικότητας, ακόμα κι αν πρόκειται για τους γονείς και το παιδί τους.
*Η Αγγελική Κολοκυθά είναι ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια.