Ερώτηση:
Είμαι 34 ετών και ζω την πιο δύσκολη περίοδο της ζωής μου. Ο σύζυγός μου δίνει μάχη με τον καρκίνο και οι γιατροί μάς έχουν προετοιμάσει ότι ο χρόνος που μας μένει μαζί του είναι περιορισμένος. Έχουμε έναν γιο 4 ετών, ο οποίος λατρεύει τον μπαμπά του, αλλά δεν ξέρω πόσα μπορεί να καταλάβει από όσα συμβαίνουν. Μέχρι τώρα του λέμε ότι ο μπαμπάς είναι άρρωστος, όμως βλέπει τις αλλαγές στην εμφάνισή του και τις συχνές απουσίες στο νοσοκομείο. Φοβάμαι μήπως τον τραυματίσω ψυχικά, αλλά και μήπως τον αφήσω απροετοίμαστο. Πώς πρέπει να μιλήσω σε ένα τόσο μικρό παιδί για κάτι τόσο δύσκολο;Απάντηση:
Αγαπητή αναγνώστρια,
Η οικογένειά σας βιώνει μια μεγάλη δοκιμασία και ο γιος σας αναπόφευκτα θα νιώσει τις συνέπειες αυτής. Εφόσον όμως σας έχει κοντά του θα νιώσει και το νοιάξιμό σας και την ασφάλεια της παρουσίας σας.
Μπορείτε με απλά λόγια να του εξηγήσετε ότι ο πατέρας του χρειάζεται να πηγαίνει στο νοσοκομείο για να τον φροντίζουν και ότι αυτό το διάστημα το σώμα του δεν είναι δυνατό. Θα μπορούσε ίσως και ο ίδιος ο πατέρας να του εξηγήσει κάποια πράγματα για την κατάστασή του με έναν τρόπο που να αντιστοιχεί στην ηλικία του. Από εκεί και πέρα θα σας καθοδηγούν και οι ίδιες οι ερωτήσεις/απορίες του παιδιού στο τι είναι αυτό που χρειάζεται να ξέρει.
Εύχομαι να έχετε δύναμη να διαχειριστείτε αυτή τη μεγάλη δυσκολία που βιώνετε και υποστήριξη από το περιβάλλον σας.
*Η Αγγελική Κολοκυθά είναι ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια.