Ερώτηση:
***Κάντε τη δική σας ερώτηση στην ειδικό, αν κάποιο πρόβλημα στη σχέση σας, σας απασχολεί!***
Είμαι 43 ετών, παντρεμένη εδώ και 12 χρόνια και έχουμε δύο παιδιά, 10 και 7 ετών. Αισθάνομαι ότι όλο το βάρος του σπιτιού και της οικογένειας έχει πέσει πάνω μου. Εγώ φροντίζω τα παιδιά, το διάβασμά τους, τις δραστηριότητές τους, το σπίτι, τα ψώνια και παράλληλα εργάζομαι. Ο σύζυγός μου θεωρεί ότι επειδή δουλεύει πολλές ώρες, οι υπόλοιπες υποχρεώσεις είναι δική μου ευθύνη. Όταν ζητώ βοήθεια, είτε το αναβάλλει είτε εκνευρίζεται. Νιώθω εξαντλημένη, θυμωμένη και πολλές φορές δεδομένη. Πώς μπορώ να του μιλήσω ώστε να καταλάβει πραγματικά πόσο έχω κουραστεί χωρίς να καταλήγουμε σε καβγά;
Απάντηση:
Αγαπητή αναγνώστρια,
Νιώθω το θυμό σας και την αίσθηση εγκλωβισμού σε μία κατάσταση που μοιάζει αδιέξοδη. Σε σχέση με τις ευθύνες που αναλαμβάνετε, θα σας έλεγα να παρατηρήσετε ποιες είναι οι απαιτήσεις που έχετε από τον εαυτό σας και αν οι προσδοκίες σας είναι ρεαλιστικές, ώστε να μην εξαντλείτε τον εαυτό σας.
Επιπλέον αναρωτιέμαι πώς μπορείτε εσείς να απεγκλωβίσετε τον εαυτό σας από την κατάσταση που φαίνεται ότι πια δεν είναι βιώσιμη για εσάς. Κατανοώ ότι μέχρι πριν κάποιο διάστημα αυτός ο καταμερισμός των ευθυνών της οικογένειας λειτουργούσε για εσάς, αλλά πια δεν λειτουργεί.
Είναι βέβαιο ότι χρειάζεται αυτό το ζήτημα να τεθεί ανοιχτά στο τραπέζι με το σύζυγό σας και να γίνει μια διαπραγμάτευση μεταξύ σας. Αυτή η διαπραγμάτευση πιθανότατα δεν θα λήξει με μια μόνο συζήτηση και μπορεί ακόμα να υπάρξει και κάποια ένταση μεταξύ σας. Ωστόσο θεωρώ ότι είναι απαραίτητη διαδικασία, ώστε να πάτε παρακάτω και να συναποφασίσετε πώς θα κινηθείτε με βάση τα δεδομένα της δικής σας οικογένειας.
*Η Αγγελική Κολοκυθά είναι ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια.