Ερώτηση:
Είμαι νέα μαμά και η κόρη μου είναι μόλις 2 μηνών. Τις τελευταίες εβδομάδες έχω αρχίσει να ανησυχώ γιατί θέλει σχεδόν όλη μέρα να είναι στην αγκαλιά μου. Όταν κοιμάται πάνω μου είναι ήρεμη, αλλά μόλις προσπαθήσω να τη βάλω στο λίκνο ή στο ρηλάξ, ξυπνάει και κλαίει σχεδόν αμέσως. Ακούω συχνά από συγγενείς ότι «θα κακομάθει» αν τη συνηθίσω συνέχεια αγκαλιά και φοβάμαι μήπως κάνω κάτι λάθος. Από την άλλη, δεν αντέχω να την ακούω να κλαίει. Είναι φυσιολογική αυτή η ανάγκη για συνεχή επαφή σε αυτή την ηλικία ή θα πρέπει να προσπαθήσω να την κάνω πιο ανεξάρτητη από τώρα;Απάντηση:
Αγαπητή αναγνώστρια,
Η ανάγκη του παιδιού σας είναι απόλυτα φυσιολογική και δεν πρόκειται για μια συνήθεια που θα είναι κακό να την ευνοήσετε. Κατανοώ ότι είναι πολύ απαιτητική αυτή η φάση για εσάς τόσο σε σωματικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο, ωστόσο το βρέφος σας έχει ανάγκη και μέσα από την αγκαλιά σας λαμβάνει ασφάλεια και ανακούφιση.
Ένα μωρό που συστηματικά αφήνεται να κλαίει δεν γίνεται ένα ανεξάρτητο παιδί, αλλά ένα παιδί που μαθαίνει να εγκαταλείπει τις ανάγκες του, καθώς νιώθει ότι αυτές δεν θα φροντιστούν από τους ενήλικες.
Σας προτείνω να αξιοποιήσετε σε πρακτικό επίπεδο όση βοήθεια μπορεί να έχετε από τους δικούς σας ανθρώπους, ώστε να μπορείτε εσείς να ανταποκριθείτε στις ανάγκες του παιδιού. Επιπλέον καλό είναι στο μετρό του δυνατού να υπάρχουν και άλλοι φροντιστές για το παιδί, ώστε να μπορείτε εσείς να παίρνετε μικρές ανάσες.
*Η Αγγελική Κολοκυθά είναι ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια.