Ερώτηση:
Η κόρη μου είναι τεσσάρων ετών και τον τελευταίο καιρό νιώθω πως με απορρίπτει. Όταν είμαστε μαζί, ζητά συνεχώς τον μπαμπά της ή τη γιαγιά της, δεν θέλει να την αγκαλιάζω και συχνά μου λέει «φύγε». Προσπαθώ να την κερδίσω κάνοντάς της όλα τα χατίρια, αγοράζοντάς της παιχνίδια και επιτρέποντάς της πράγματα που κανονικά θα απαγόρευα. Παρ’ όλα αυτά, τίποτα δεν αλλάζει και εγώ πληγώνομαι. Μερικές φορές θυμώνω και μετά γεμίζω ενοχές, γιατί αισθάνομαι ανεπαρκής μητέρα. Γιατί συμπεριφέρεται έτσι; Μήπως κάνω λάθος που υποχωρώ συνεχώς; Πώς μπορώ να ξαναχτίσω τη σχέση μας χωρίς να προσπαθώ να εξαγοράσω την αγάπη της;Απάντηση:
Αγαπητή αναγνώστρια.
Η κατάσταση που περιγράφετε με παραπέμπει σε μία σχέση που έχει αρχίσει να γίνεται ανταλλακτική. Σας νιώθω σαν να έχετε μεγάλη αγωνία να σας προτιμά το παιδί σας και ως εκ τούτου είναι σαν να εξαγοράζετε την προτίμησή του. Όμως αυτό μακροπρόθεσμα δεν ωφελεί το παιδί ούτε τη σχέση σας μαζί του.
Η κόρη σας βρίσκεται σε μία ηλικία που είναι αναμενόμενο να θέλει να νιώσει περισσότερη αυτονομία και επιπλέον να ανοίγεται και σε άλλους ανθρώπους. Αν εσείς το νιώθετε απειλητικό το να αποζητά την γιαγιά ή τον πατέρα της τότε ίσως την πιέζετε και αυτό την απομακρύνει περισσότερο.
Είστε η μητέρα της και το ποσό σημαντική είστε για εκείνη δεν αλλάζει αναλόγως του αν θα της κάνετε ή όχι τα χατίρια. Ο ρόλος των γονέων είναι να φροντίζουν και να προστατεύουν τα παιδιά τους και πολλές φορές θα χρειαστεί να γίνουν δυσάρεστοι απέναντί τους. Μην ταλαιπωρείτε, λοιπόν, τον εαυτό σας υπερπροσπαθώντας να την κερδίσετε. Έχετε να αντέξετε και το θυμό της και την ματαίωσή της όταν θα επιβάλλετε έναν κανόνα που δεν θα της αρέσει.
*Η Αγγελική Κολοκυθά είναι ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια.