Ερώτηση:
Ο γιος μου είναι οκτώ χρονών και κάθε βράδυ συμβαίνει το ίδιο. Μόλις σβήσω το φως και καθίσω δίπλα του, αρχίζει να μου λέει όσα έγιναν στο σχολείο, ποιος τον στενοχώρησε, τι τον έκανε να γελάσει. Μέσα στη μέρα, όταν τον ρωτάω πώς πέρασε, συνήθως απαντά «καλά» και συνεχίζει το παιχνίδι του. Χαίρομαι που μου ανοίγεται, αλλά εκείνη την ώρα είμαι εξαντλημένη και μερικές φορές τον βιάζω να κοιμηθεί. Μετά νιώθω τύψεις. Γιατί επιλέγει αυτή τη στιγμή για να μιλήσει; Μήπως μέσα στη μέρα δεν νιώθει ότι τον ακούω πραγματικά; Πώς μπορώ να τον ενθαρρύνω χωρίς να καθυστερούμε τον ύπνο;Απάντηση:
Αγαπητή αναγνώστρια,
η ώρα πριν τον ύπνο είναι συχνά ο χρόνος που τα παιδιά χαλαρώνουν και φέρνουν στο νου το πώς κύλησε η μέρα τους. Επιπλέον συχνά μπορεί να παρατείνουν την ώρα του ύπνου τους γιατί νιώθουν ότι χρειάζονται κι άλλη συναισθηματική επαφή με τους γονείς τους. Αν, λοιπόν, νιώθετε ότι εκείνη την ώρα δεν μπορείτε να είστε συναισθηματικά παρούσα τότε μπορείτε να μετατοπίσετε για λίγο νωρίτερα τη ρουτίνα του ύπνου του, ώστε να υπάρχει ο χώρος και για τη βραδινή σας συζήτηση.
*Η Αγγελική Κολοκυθά είναι ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια.