Ερώτηση:
Ο γιος μου είναι 6 ετών και δυσκολεύεται πάρα πολύ να διαχειριστεί την ήττα. Κάθε φορά που παίζουμε ένα επιτραπέζιο παιχνίδι ή κάποιο παιχνίδι με άλλα παιδιά και χάνει, θυμώνει, κλαίει και πολλές φορές αρνείται να συνεχίσει. Του εξηγώ ότι δεν έχει σημασία πάντα να κερδίζουμε, αλλά φαίνεται να μην μπορεί να το αποδεχτεί. Πώς μπορώ να τον βοηθήσω να διαχειρίζεται καλύτερα την απογοήτευσή του και να καταλάβει ότι το να χάνει είναι μέρος του παιχνιδιού;Απάντηση:
Αγαπητή αναγνώστρια,
τα παιδιά αυτών των ηλικιών ακόμα αναπτύσσουν την ικανότητα του ελέγχου και της διαχείρισης των συναισθημάτων τους και την ανοχή στη ματαίωση. Οπότε όταν ο γιος σας χάνει σε κάποιο παιχνίδι δεν είναι για εκείνον τόσο απλό όσο μοιάζει για εσάς που είστε ενήλικη.
Εκείνος χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να αποδεχθεί ότι μπορεί να έχασε σε ένα παιχνίδι, καθώς για τον ίδιο ίσως σημαίνει ότι έχασε τον έλεγχο και ότι σε κάτι δεν ήταν καλός. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι πρέπει να τον αφήνετε να κερδίζει ή να ορίζετε έτσι τους κανόνες του παιχνιδιού, ώστε να είναι ευνοϊκοί για εκείνον. Ωστόσο χρειάζεται να αποδεχθείτε ότι στο αναπτυξιακό στάδιο που βρίσκεται δεν μπορεί να αποδεχθεί εύκολα την ήττα και να μείνει μόνο στη χαρά του παιχνιδιού.
Οπότε μέσα από το παράδειγμά σας, τη συζήτηση που θα του κάνετε και δίνοντάς του χρόνο θα τον βοηθήσετε. Τέλος, να θυμάστε ότι η διαρκής επιβράβευση ακόμα και αν δεν την πιστεύετε δεν βοηθάει, αλλά το να μην υποβαθμίζετε το συναίσθημά του θα είναι ωφέλιμο για εκείνον.
*Η Αγγελική Κολοκυθά είναι ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια.