Έτσι θα μεγαλώσουμε παιδιά που δεν φοβούνται να κυνηγήσουν τα όνειρά τους όποια κι αν είναι αυτά.
Ψυχολογία
Τις τελευταίες μέρες, η 4 ετών κόρη μου κλαίει και δεν θέλει να πάει στον παιδικό σταθμό. Να τη σταματήσω;
Πώς νιώθεις όταν όλοι σχεδιάζουν τις καλοκαιρινές τους διακοπές αλλά εσύ δεν μπορείς να προσφέρεις αυτές τις στιγμές ανεμελιάς στα παιδιά σου;
Δείξτε στο παιδί ότι δε γεννηθήκατε... μαμά και δώστε του να καταλάβει ότι δεν είστε στο ίδιο στρατόπεδο.
«Αχ, αυτή η νεολαία… Όλη την ώρα μ’ ένα μαραφέτι στο χέρι!», είπε η μέση μαμά και σκρόλαρε στην αρχική σελίδα του Facebook…
Ο πατέρας του παιδιού μου εμφανίζεται και εξαφανίζεται όποτε θέλει. Πώς πρέπει να χειριστώ την κατάσταση για να μην το πληγώσει;
Σε όλους μας συμβαίνει κατά καιρούς να μας περνά από το μυαλό η σκέψη, ότι μια μέρα θα πεθάνουμε εμείς, αλλά και όλοι όσοι αγαπάμε. Αυτή η μαμά είναι από τους λίγους που έχουν το θάρρος να μιλήσουν γι’αυτό ανοιχτά.
Η κόρη μου προσκολλάται σε μια οικογενειακή φίλη. Μήπως της καλύπτει κάτι που εγώ δεν της δίνω;
Κάθεστε σταυροπόδι; Με την πλάτη ακουμπισμένη στην καρέκλα ή γέρνοντας μπροστά; Με τα πόδια ανοιχτά ή ενωμένα; Έχουμε μια απάντηση για κάθε περίπτωση.
Ο ίδιος κόσμος από δύο πλευρές, τα ίδια γεγονότα μέσα από διαφορετικές ματιές, αυτές του μικρού παιδιού και της μαμάς του. Ας δούμε πόσο διαφορετικά βλέπουν την κοινή καθημερινότητά τους.













