Ας δούμε ποιες είναι αυτές οι μικρές συνήθειες που μπορούν να απομακρύνουν τα ζευγάρια και πώς μπορούμε να τις αναγνωρίσουμε εγκαίρως.
Όταν σταματάμε να ακούμε πραγματικά
Ένα από τα πιο συχνά μοτίβα στις μακροχρόνιες σχέσεις είναι η επιφανειακή επικοινωνία. Ακούμε τον σύντροφό μας, αλλά στην πραγματικότητα δεν τον ακούμε. Απαντάμε μηχανικά, με το μυαλό μας στο επόμενο πράγμα που έχουμε να κάνουμε, στο κινητό ή στις εκκρεμότητες της ημέρας.
Όταν ο άλλος νιώθει ότι δεν τον ακούμε ουσιαστικά, σταδιακά σταματά να μοιράζεται. Και όταν σταματά η επικοινωνία, αρχίζει η συναισθηματική απόσταση.
Η καθημερινότητα γίνεται πιο σημαντική από τη σχέση
Οι δουλειές του σπιτιού, τα παιδιά, οι λογαριασμοί και το πρόγραμμα της εβδομάδας καταλαμβάνουν όλο τον χώρο. Η σχέση περνάει σε δεύτερη μοίρα, όχι επειδή δεν μας νοιάζει, αλλά επειδή θεωρούμε ότι «είμαστε καλά».
Όταν όμως το ζευγάρι καταλήγει να συζητάει μόνο για τις υποχρεώσεις και παραμελεί τη σχέση του, τότε χάνεται η αίσθηση του «μαζί».
Ειρωνείες και σχόλια που πληγώνουν
Ένα ειρωνικό σχόλιο, ένα βλέμμα δυσαρέσκειας, μια φράση που λέγεται ως αθώα πλάκα, αλλά καταβάθος πονάει. Αυτά τα μικρά «καρφιά», όταν επαναλαμβάνονται, δημιουργούν απόσταση και θυμό ανάμεσα στους συντρόφους.
Η απαξίωση, ακόμη και σε ήπια μορφή, «ροκανίζει» την ασφάλεια της σχέσης. Κανείς δεν θέλει να νιώθει ότι δεν τον εκτιμούν ή ότι τον κρίνουν συνεχώς.
Όταν σταματάμε να δείχνουμε τρυφερότητα
Η σωματική επαφή δεν είναι μόνο το σεξ. Είναι μια αγκαλιά, ένα χάδι, ένα φιλί χωρίς λόγο. Όταν αυτά χάνονται, η σχέση αρχίζει να μοιάζει περισσότερο με φιλική, παρά με ερωτική.
Πολλές φορές η έλλειψη τρυφερότητας δεν είναι συνειδητή επιλογή, αλλά αποτέλεσμα κούρασης και πίεσης. Παρ’ όλα αυτά, η απουσία της γίνεται αισθητή και από τους δύο.
Η σιωπηλή συσσώρευση παραπόνων
Όταν δεν μιλάμε για όσα μας ενοχλούν, δεν σημαίνει ότι τα προβλήματα εξαφανίζονται. Αντίθετα, συσσωρεύονται. Κάθε μικρή απογοήτευση, κάθε ανεκπλήρωτη ανάγκη, προστίθεται σε μία άγραφη λίστα και κάποια στιγμή η υπομονή μας τελειώνει.
Η σιωπή δεν προστατεύει τη σχέση. Τη φθείρει, γιατί δημιουργεί θυμό και συναισθηματική αποξένωση.
Το κινητό ανάμεσα στο ζευγάρι
Τα κινητά τηλέφωνα πλέον δημιουγούν ένα... αόρατος τοίχος ανάμεσα στους ανθρώπους. Τρώμε μαζί, αλλά κοιτάμε οθόνες. Ξαπλώνουμε δίπλα δίπλα, αλλά σκρολάρουμε αντί να μιλάμε. Το μήνυμα που περνάμε έτσι στον σύντροφό μας, χωρίς να το λέμε, είναι ότι κάτι άλλο έχει μεγαλύτερη προτεραιότητα από εκείνον.
Η συνεχής ψηφιακή απόσπαση μειώνει τις στιγμές σύνδεσης και οικειότητας.
Η έλλειψη ευγνωμοσύνης
Όταν θεωρούμε δεδομένο τον σύντροφό μας, σταματάμε να λέμε «ευχαριστώ». Δεν αναγνωρίζουμε τις προσπάθειες, τις μικρές πράξεις φροντίδας, την παρουσία του άλλου.
Η ευγνωμοσύνη είναι βασικό στοιχείο μιας υγιούς σχέσης. Χωρίς αυτήν, η συναισθηματική απόσταση μεγαλώνει.
Πώς μπορούμε να αλλάξουμε πορεία
Το καλό νέο είναι ότι, όπως οι μικρές συνήθειες δημιουργούν απόσταση, έτσι και οι μικρές αλλαγές μπορούν να επαναφέρουν τη σύνδεση. Λίγα λεπτά ουσιαστικής συζήτησης, ένα άγγιγμα, ένα ειλικρινές «σε σκέφτηκα σήμερα», μπορούν να κάνουν διαφορά.
Οι σχέσεις δεν ξεθωριάζουν επειδή παύει να υπάρχει αγάπη, αλλά από την έλλειψη προσπάθειας. Και αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ακόμα ελπίδα, αρκεί να μάθουμε να παλεύουμε περισσότερο για τη σχέση μας και να μην θεωρούμε τους ανθρώπους μας δεδομένους.
.jpg)
