Η μία σειρά κινείται στον χώρο της σύγχρονης κωμωδίας, η άλλη είναι ένα δραματικό σίριαλ εποχής. Κοινός παρονομαστής όμως είναι η ποιότητα και η αίσθηση ότι μπορούν να δώσουν νέα πνοή στη φετινή σεζόν, έστω και στο δεύτερο μισό της.
Όταν η κωμωδία λέει και κάτι παραπάνω
Στην περίπτωση του «Μπαμπά σ’ αγαπώ», έγινε ξεκάθαρο από το πρώτο κιόλας επεισόδιο ότι δεν πρόκειται για μια απλή κωμωδία. Με έξυπνη γραφή και τρυφερή ματιά, η σειρά καταφέρνει να συνδυάζει το γέλιο με τη σκέψη, περνώντας όμορφα και ουσιαστικά μηνύματα για την ανιδιοτελή αγάπη των παιδιών και για την ανάγκη τους να νιώθουν αποδοχή, κατανόηση και ασφάλεια.
View this post on Instagram
Αποθέωση στα social media και μάχη τηλεθέασης
Τα social media αντέδρασαν άμεσα και ιδιαίτερα θετικά. Τα σχόλια ήταν αποθεωτικά για τρεις διαφορετικούς λόγους, έναν για κάθε τηλεοπτικό μπαμπά, αλλά και για τους μικρούς πρωταγωνιστές που πραγματικά έκλεψαν την παράσταση.
Σε επίπεδο τηλεθέασης, η βραδιά είχε έντονο ανταγωνισμό. Πρώτο στο δυναμικό κοινό ήρθε «Το Σόι σου» με 24,7%, δεύτερο το «Μπαμπά σ’ αγαπώ» με 18,7%, ενώ η σειρά του Alpha ισοβάθμησε με τους «Αθώους» του Mega, καθώς και οι δύο κατέγραψαν 17,3%.
Τα παιδιά που κέρδισαν τις εντυπώσεις
Όταν σε μια σειρά πρωταγωνιστούν παιδιά, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα κλέψουν την παράσταση. Στο «Μπαμπά σ’ αγαπώ» αυτό επιβεβαιώθηκε απόλυτα, με τα τρία πεντάχρονα παιδιά να γίνονται το πιο αγαπημένο κομμάτι της πρεμιέρας.
Η Ζωή Πυλιώτη, στον ρόλο της Σοφίας, είναι μία από τις δύο κόρες του Νίκου που υποδύεται ο Μιχάλης Βαλάσογλου. Ο Ιάσονας Τσιώνης ενσαρκώνει τον Βίκτωρα, γιο του Δημήτρη που υποδύεται ο Αναστάσης Ροϊλός, ενώ ο Θοδωρής Μαρουλάκης είναι ο Στέλιος, γιος του Ηρακλή που παίζει ο Βασίλης Μηλιώνης.
Η επιλογή των παιδιών αποδείχθηκε ιδανική, καθώς παίζουν με φυσικότητα, διαχειρίζονται μεγάλο όγκο κειμένου και κινούνται άνετα ανάμεσα στο χιούμορ και στις πιο συγκινητικές, σοβαρές στιγμές της σειράς.
View this post on Instagram
Η δύναμη του σεναρίου και τα μηνύματα
Αυτή είναι και η πραγματική μαγεία του σεναρίου του Γιώργου Φειδά. Το «Μπαμπά σ’ αγαπώ» δεν εγκλωβίζεται στο κλασικό μοτίβο μιας κωμωδίας με γκάφες και φαρσικά επεισόδια. Επιλέγει να μιλήσει για την αγάπη των παιδιών και για τον αγώνα ενός πατέρα που προσπαθεί καθημερινά να σταθεί σωστά δίπλα στο παιδί του, μέσα από απλά αλλά ουσιαστικά πράγματα.
Η πιο δραματική ιστορία της σειράς
Η πιο φορτισμένη συναισθηματικά ιστορία είναι εκείνη του Ηρακλή, τον οποίο υποδύεται ο Βασίλης Μηλιώνης. Μετά τον θάνατο της συζύγου του, για τον οποίο οι γονείς της τον θεωρούν υπεύθυνο, δίνει μάχη για να μη χάσει την επιμέλεια του γιου του Στέλιου. Ένα δυστύχημα που τον στοιχειώνει, αλλά ταυτόχρονα τον έχει κάνει να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στο παιδί του, που τον λατρεύει.
Ο πατέρας που παλεύει με τις ενοχές του
Ο Νίκος του Μιχάλη Βαλάσογλου είναι ένας πατέρας που μετά το διαζύγιο παλεύει με τις ενοχές του. Η νέα του σύντροφος θέλει να αποκτήσουν παιδί, εκείνος όμως, παρότι τρέχει ασταμάτητα, βρίσκει πάντα χρόνο για τις κόρες του. Για εκείνες θα έκανε τα πάντα, ενώ οι γυναίκες της ζωής του, παλιά και νέα, συχνά τον δυσκολεύουν περισσότερο απ’ όσο τον βοηθούν.
View this post on Instagram
Η πιο αστεία και απρόβλεπτη ιστορία
Η πιο ξεκαρδιστική περίπτωση είναι εκείνη του Δημήτρη που υποδύεται ο Αναστάσης Ροϊλός. Ένας εργένης bon viveur που ξαφνικά μαθαίνει ότι έχει γιο από μια παλιά σχέση. Ο μικρός Βίκτωρας μπαίνει στη ζωή του απρόσμενα, ζητώντας μόνο αγάπη, ενώ εκείνος ψάχνει συνεχώς τρόπους να τον αποφύγει.
Η αφοπλιστική αθωότητα του παιδιού όμως θα τον μεταμορφώσει. Από αμετανόητος εργένης, ο Δημήτρης θα εξελιχθεί σταδιακά σε έναν αφοσιωμένο πατέρα. Προς το παρόν μπερδεύει το όνομα του γιου του, αναζητά τη μητέρα που έχει εξαφανιστεί και βρίσκει στήριγμα στη γνωριμία του με τους άλλους δύο μπαμπάδες στο νηπιαγωγείο. Η πρώτη κωμική εμφάνιση του Ροϊλού αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το κοινό.
Μια σκηνή που έκλεψε την παράσταση
Η αποδοχή της σειράς φάνηκε ξεκάθαρα και από τα σχόλια στο Χ. Μία σκηνή ξεχώρισε περισσότερο από όλες, εκείνη όπου οι τρεις μπαμπάδες χορεύουν ντυμένοι λαχανικά σε σχολική γιορτή των παιδιών. Απολαυστική, αμήχανη και βαθιά ανθρώπινη, ακριβώς όπως και το «Μπαμπά σ’ αγαπώ».
