Η καθημερινότητα των σημερινών ζευγαριών με παιδιά είναι γεμάτη υποχρεώσεις, άγχος, θόρυβο και κούραση. Κι όμως, αυτό που λείπει περισσότερο δεν είναι ο χρόνος. Είναι ο χώρος. Ο ψυχικός χώρος για να συναντηθούν ξανά ως σύντροφοι και όχι μόνο ως γονείς.
Όταν η επικοινωνία γίνεται λειτουργική
Στα περισσότερα σπίτια με παιδιά, η επικοινωνία του ζευγαριού περιορίζεται στα απολύτως απαραίτητα. Ποιος θα πάρει το παιδί από το σχολείο. Έχει καθαρά ρούχα. Πλήρωσες τον λογαριασμό. Τι θα φάμε αύριο.
Οι κουβέντες αυτές είναι απαραίτητες αλλά δεν χτίζουν σχέση. Είναι διαχειριστικές. Δεν αγγίζουν συναισθήματα, σκέψεις, ανάγκες. Σιγά σιγά, οι σύντροφοι σταματούν να μοιράζονται τον εσωτερικό τους κόσμο.
Η σχέση μετατρέπεται σε ομάδα διαχείρισης καθημερινότητας και όχι σε συναισθηματική ένωση. Κι αυτό δεν συμβαίνει επειδή τα ζευγάρια δεν αγαπιούνται. Συμβαίνει επειδή είναι εξαντλημένα.
Η κούραση που δεν αφήνει χώρο για σύνδεση
Η σωματική κούραση είναι εμφανής. Η ψυχική όμως είναι αυτή που απομονώνει. Όταν ένα ζευγάρι περνά όλη τη μέρα καλύπτοντας ανάγκες παιδιών, δουλειάς και σπιτιού, το βράδυ δεν μένει ενέργεια για συζήτηση.
Η σιωπή τότε δεν είναι επιλογή. Είναι άμυνα. Ο καθένας κλείνεται στον εαυτό του. Ο ένας στο κινητό. Ο άλλος στην τηλεόραση. Όχι επειδή δεν έχουν τι να πουν, αλλά επειδή δεν έχουν κουράγιο να το πουν. Η έλλειψη επικοινωνίας στα ζευγάρια με παιδιά είναι συχνά αποτέλεσμα εξάντλησης και όχι αδιαφορίας.
Από σύντροφοι γίνονται συνάδελφοι
Πολλά ζευγάρια περιγράφουν τη σχέση τους σαν συνεργασία. Λειτουργούμε καλά. Συνεννοούμαστε. Δεν τσακωνόμαστε συχνά. Αυτή η φαινομενική ηρεμία όμως κρύβει συχνά συναισθηματική απόσταση.
Όταν δεν υπάρχει χρόνος για ουσιαστική κουβέντα, χάνεται η οικειότητα. Δεν μιλάς πια για το πώς νιώθεις. Δεν μοιράζεσαι φόβους, επιθυμίες, απογοητεύσεις. Ο άλλος παύει να είναι ο άνθρωπός σου και γίνεται ο συμπαίκτης σου στην καθημερινή επιβίωση. Τα ζευγάρια δεν απομακρύνονται από έναν μεγάλο καβγά αλλά από πολλές μικρές σιωπές.
Τα παιδιά στο κέντρο και το ζευγάρι στο περιθώριο
Οι περισσότεροι γονείς βάζουν τα παιδιά πάνω από όλα. Αυτό είναι φυσικό. Όταν όμως η σχέση μπαίνει μόνιμα σε δεύτερη μοίρα, αρχίζει να φθείρεται. Πολλά ζευγάρια πιστεύουν ότι αυτή η φάση θα περάσει μόνη της. Ότι όταν μεγαλώσουν τα παιδιά, θα ξαναβρούν ο ένας τον άλλον.
Η πραγματικότητα όμως είναι πιο σύνθετη. Η απόσταση που δημιουργείται με τα χρόνια δεν γεφυρώνεται αυτόματα. Το ζευγάρι χρειάζεται φροντίδα όχι αφού μεγαλώσουν τα παιδιά αλλά ενώ μεγαλώνουν.
Γιατί δεν μιλάμε ακόμα κι όταν υπάρχει χρόνος
Ακόμα κι όταν υπάρχει ένα κενό μέσα στη μέρα, πολλά ζευγάρια δεν το αξιοποιούν για επικοινωνία. Ο λόγος είναι απλός. Έχουν ξεχάσει πώς. Όταν η συζήτηση έχει περιοριστεί για καιρό στα πρακτικά, η συναισθηματική κουβέντα μοιάζει δύσκολη. Υπάρχει φόβος σύγκρουσης.
Φόβος ότι αν ανοίξουμε θέματα, θα ξεσπάσει ένταση που δεν έχουμε ενέργεια να διαχειριστούμε. Έτσι, η σιωπή μοιάζει πιο ασφαλής. Όμως η αποφυγή δεν προστατεύει τη σχέση. Τη φθείρει αργά. Η απουσία επικοινωνίας δεν είναι ουδετερότητα. Είναι απόσταση.
Τι πραγματικά λείπει από τα σημερινά ζευγάρια
Δεν λείπουν οι καλές προθέσεις. Δεν λείπει η αγάπη. Λείπει ο συντονισμός. Η αίσθηση ότι είμαστε μαζί σε αυτό. Όχι μόνο ως γονείς αλλά ως σύντροφοι. Λείπει η ερώτηση πώς είσαι πραγματικά. Λείπει το άκουσμα χωρίς διακοπή. Λείπει η διάθεση να δω τον άλλον πέρα από τον ρόλο του. Πολλά ζευγάρια νιώθουν μόνα μέσα στη σχέση τους. Όχι επειδή δεν υπάρχουν δύο άνθρωποι στο σπίτι, αλλά επειδή δεν συναντιούνται συναισθηματικά.
Μικρά βήματα που αλλάζουν τη δυναμική
Η επικοινωνία δεν επιστρέφει με μεγάλα λόγια ή δραματικές συζητήσεις. Επιστρέφει με μικρές σταθερές κινήσεις. Να κλείσετε δέκα λεπτά τη μέρα χωρίς οθόνες. Να ρωτήσετε κάτι πέρα από τα παιδιά. Να μιλήσετε για μια σκέψη, μια ανησυχία, μια χαρά. Να αντέξετε λίγη αμηχανία. Είναι φυσιολογική όταν η σύνδεση έχει χαλαρώσει. Η επανασύνδεση δεν χρειάζεται χρόνο πολυτελείας αλλά πρόθεση.
Όταν χρειάζεται βοήθεια απ έξω
Υπάρχουν περιπτώσεις που η σιωπή έχει παγιωθεί. Που κάθε προσπάθεια κουβέντας καταλήγει σε ένταση ή απόσυρση. Εκεί, η βοήθεια ενός ειδικού δεν είναι ένδειξη αποτυχίας. Η συμβουλευτική ζεύγους μπορεί να προσφέρει έναν ασφαλή χώρο για να ακουστούν όσα έχουν μείνει άρρητα. Να μάθουν ξανά να μιλούν χωρίς να πληγώνουν. Να ακούνε χωρίς άμυνα. Η φροντίδα της σχέσης είναι επένδυση για όλη την οικογένεια.
Το παιδί χρειάζεται γονείς που μιλούν
Τα παιδιά δεν χρειάζονται τέλειους γονείς. Χρειάζονται γονείς που συνδέονται. Που επικοινωνούν. Που δείχνουν ότι η σχέση αξίζει φροντίδα. Όταν ένα παιδί μεγαλώνει σε ένα σπίτι όπου οι ενήλικες δεν μιλούν ουσιαστικά, μαθαίνει ότι η σιωπή είναι ο κανόνας. Όταν βλέπει τους γονείς να συζητούν, να διαφωνούν και να ξαναβρίσκονται, μαθαίνει τι σημαίνει σχέση.
Μια αλήθεια που αφορά σχεδόν όλους
Αν είστε ζευγάρι με παιδιά και νιώθετε ότι δεν βρίσκετε χρόνο ούτε να μιλήσετε, δεν είστε μόνοι. Είναι μια εμπειρία που μοιράζονται χιλιάδες ζευγάρια σήμερα. Δεν σημαίνει ότι η σχέση σας τελείωσε. Σημαίνει ότι χρειάζεται επαναπροσδιορισμό. Όχι επιστροφή στο παρελθόν αλλά δημιουργία ενός νέου τρόπου σύνδεσης μέσα στη σημερινή πραγματικότητα.
Η επικοινωνία δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ανάγκη. Και όσο δύσκολο κι αν φαίνεται, είναι πάντα το πιο ουσιαστικό σημείο για να ξαναβρεθείτε.
.jpg)
