Αγαπητή αναγνώστρια,
Κατανοώ ότι αυτό που συμβαίνει σας προβληματίζει και σας δημιουργεί ανησυχία. Σίγουρα είναι ωφέλιμο το ότι προσπαθείτε να το αντιμετωπίσετε με ηρεμία και σας προτείνω να παρατηρήσετε περισσότερο πότε συμβαίνει και με τι μπορεί να συνδέεται.
Για παράδειγμα έχει να κάνει με απώλεια ελέγχου των σφιγκτήρων ή με μία προσπάθεια του γιου σας να κρατηθεί, όπου τελικά καταλήγει στο να λερώνεται;
Μπορεί σε αυτή τη φάση να υπάρχει κάποιος παράγοντας άγχους στην καθημερινότητά του ή στη ζωή της οικογένειας; Εντοπίζετε γενικά να έχει την ανάγκη να ασκεί περισσότερο έλεγχο στη ζωή του;
Τέλος αν δείτε ότι συνεχίζεται είναι σημαντικό να απευθυνθείτε σε παιδίατρο, ώστε να διερευνήσετε αν υπάρχει και οι οργανικός παράγοντας.
*Η Αγγελική Κολοκυθά είναι ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια.




.jpg)



