Αγαπητέ αναγνώστη,
Από όσα γράφετε νιώθω ότι το να έχετε κοντά σας το γιο σας κάθε δεύτερο σαββατοκύριακο δεν είναι αρκετό για κανέναν από τους δύο σας. Οπότε αναρωτιέμαι αν θα υπήρχε η δυνατότητα να γίνουν κάποιες διευθετήσεις, ώστε να έχετε περισσότερο χρόνο και μέσα στην καθημερινότητα.
Κατανοώ την τρυφερότητα που νιώθετε και οι δύο όταν κοιμάστε μαζί, αλλά υπάρχουν κι άλλοι τρόποι αυτή να εκφραστεί. Ο γιος σας βρίσκεται σε μία ηλικία που θα μπορούσε να κοιμηθεί μόνος του, ωστόσο για κάποιο λόγο επιδιώκει να κοιμάται μαζί σας. Σαν να θέλει να καλύψει μία συναισθηματική ανάγκη. Είναι άραγε δική του ανάγκη ή δική σας; Είναι σημαντικό να το διερευνήσετε αυτό, ώστε να αποφασίσετε πώς θέλετε να κινηθείτε.
*Η Αγγελική Κολοκυθά είναι ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια.




.jpg)




