Όλοι έχουμε ανάγκη να μας βλέπουν. Να μας αγαπούν γι’ αυτό που είμαστε. Και να μας αφήνουν να λάμπουμε με τον δικό μας τρόπο.
Μην τρομάζεις με τη λέξη «έκλειψη». Δεν σημαίνει ότι κάτι κακό πρόκειται να συμβεί. Αστρολογικά, μπορούμε να τη δούμε σαν μια μικρή παύση. Για λίγο το φως έξω χαμηλώνει και εμείς έχουμε την ευκαιρία να κοιτάξουμε λίγο περισσότερο μέσα μας.
Και για μια μαμά, αυτό μπορεί να γίνει ένα υπέροχο μάθημα.
Μαμά, πότε ήταν η τελευταία φορά που κοίταξες εσένα;
Ο Λέων είναι το ζώδιο της χαράς, της δημιουργίας, της αυτοπεποίθησης, της καρδιάς αλλά και του «εγώ».
Και κάπου εδώ οι μαμάδες έχουμε ένα μικρό θεματάκι…
Παιδί, σπίτι, δουλειά, διακοπές, φαγητό, υποχρεώσεις, «πήρες ζακέτα;», «έφαγες;», «πού είναι το παγούρι σου;» και στο τέλος της ημέρας υπάρχει μια γυναίκα που θυμήθηκε τους πάντες εκτός από τον εαυτό της.
Η έκλειψη στον Λέοντα λέει:
Μαμά, υπάρχεις κι εσύ.
Το να φροντίζεις τον εαυτό σου δεν σημαίνει ότι αγαπάς λιγότερο το παιδί σου. Το αντίθετο. Ένα παιδί που βλέπει τη μαμά του να σέβεται τις ανάγκες, τα όνειρα και τα όριά της μαθαίνει ότι η αγάπη δεν σημαίνει αυτοθυσία.
Και το παιδί; Θέλει να το δεις!
Τα παιδιά έχουν κάτι πολύ Λιονταρίσιο μέσα τους.
«Μαμά, κοίτα με!»
«Μαμά, είδες τι έκανα;»
«Μαμά, κοίτα τη ζωγραφιά μου!»
«Μαμάαα, δεν κοιτάς!»
Δεν ζητούν πάντα επιβράβευση. Πολλές φορές ζητούν απλώς να τα δούμε.
Η Ηλιακή Έκλειψη στον Λέοντα είναι μια ωραία αφορμή να αναρωτηθούμε: βλέπω πραγματικά το παιδί μου ή βλέπω αυτό που περιμένω να γίνει;
Άφησέ το να έχει τη δική του προσωπικότητα. Να δημιουργεί, να κάνει λάθη, να δοκιμάζει, να διαφωνεί και μερικές φορές να μη μοιάζει καθόλου με αυτό που είχες φανταστεί.
Γιατί το παιδί σου δεν ήρθε για να γίνει η καλύτερη εκδοχή των δικών σου ονείρων.
Ήρθε για να γίνει η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του.
Το «εγώ» και το «εμείς» μέσα στην οικογένεια
Η έκλειψη ενεργοποιεί τον άξονα Λέοντα–Υδροχόου.
Ο Λέων λέει «εγώ».
Ο Υδροχόος λέει «εμείς».
Και υπάρχει καλύτερο μέρος από μια οικογένεια για να μάθουμε να ισορροπούμε αυτά τα δύο;
Ένα παιδί πρέπει να μάθει ότι είναι σημαντικό, αλλά δεν είναι το κέντρο ολόκληρου του σύμπαντος. Ότι μπορεί να ζητά αυτό που θέλει, αλλά υπάρχουν και οι ανάγκες των άλλων. Ότι μπορεί να λέει «όχι», αλλά πρέπει να μάθει και να ακούει το «όχι».
Και η μαμά, από την άλλη, χρειάζεται να θυμάται ότι οικογένεια δεν σημαίνει «όλοι πρώτα και εγώ τελευταία».
Το ζητούμενο είναι κάπου στη μέση.
Εγώ σε αγαπώ. Εσύ με αγαπάς. Αλλά και οι δύο έχουμε δικαίωμα να υπάρχουμε ως ξεχωριστοί άνθρωποι.
Ένα μικρό παιχνίδι για τις 12 Αυγούστου
Το βράδυ της Νέας Σελήνης κάντε κάτι πολύ απλό.
Πάρτε δύο χαρτάκια. Στο ένα γράφει η μαμά:
«Αυτό που αγαπώ περισσότερο σε εσένα είναι…»
Και στο άλλο το παιδί:
«Αυτό που αγαπώ περισσότερο σε εμένα είναι…»
Για τα μικρότερα παιδιά, φυσικά, η απάντηση μπορεί να γίνει ζωγραφιά.
Δεν χρειάζεται να είναι κάτι σπουδαίο. «Μου αρέσει που κάνω τους φίλους μου να γελάνε». «Μου αρέσει που ζωγραφίζω». «Μου αρέσει που είμαι καλός φίλος».
Κρατήστε το χαρτάκι.
Γιατί αυτοπεποίθηση δεν είναι να μεγαλώσεις ένα παιδί που πιστεύει ότι είναι καλύτερο από όλους.
Είναι να μεγαλώσεις ένα παιδί που δεν χρειάζεται να γίνει κάποιος άλλος για να πιστέψει ότι αξίζει.
Και ίσως αυτή να είναι η ομορφότερη πλευρά της Ηλιακής Έκλειψης στον Λέοντα.
Για λίγο το φως του ουρανού χαμηλώνει.
Μόνο και μόνο για να θυμηθούμε να ανάψουμε ένα άλλο.
Το φως μέσα μας – και το μικρό, μοναδικό φως μέσα στο παιδί μας.
