Αυτό είναι πιο συνηθισμένο απ’ όσο νομίζουμε. Το σημαντικό είναι να μη μετατρέψουμε τη δυσκολία αυτή σε πίεση. Αντίθετα, μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί να αποκτήσει σιγά σιγά την αυτοπεποίθηση που χρειάζεται, ώστε να ζητά βοήθεια όταν τη χρειάζεται.
Κάντε το «δεν κατάλαβα» μια φυσιολογική φράση
Πολλά παιδιά συνδέουν λανθασμένα την απορία με την αδυναμία. Μπορεί να σκέφτονται: «Αν πω ότι δεν κατάλαβα, όλοι θα καταλάβουν ότι δεν είμαι καλός μαθητής». Εδώ χρειάζεται η δική μας παρέμβαση.
Μπορούμε να του εξηγήσουμε ότι το να μην καταλαβαίνουμε κάτι με την πρώτη είναι απολύτως φυσιολογικό. Άλλωστε, όλοι οι άνθρωποι, μικροί και μεγάλοι, κάνουν ερωτήσεις όταν κάτι δεν είναι ξεκάθαρο.
Αν το παιδί ακούει συχνά στο σπίτι ότι οι ερωτήσεις είναι μέρος της μάθησης, σταδιακά θα αρχίσει να τις βλέπει διαφορετικά.
Δώστε του συγκεκριμένες φράσεις
Το «σήκωσε το χέρι και ρώτα» μπορεί να ακούγεται εύκολο σε έναν ενήλικα, αλλά για ένα ντροπαλό παιδί δεν είναι πάντα τόσο απλό. Μπορεί να μην ξέρει καν τι ακριβώς να πει.
Γι’ αυτό βοηθά να έχει μερικές έτοιμες φράσεις στο μυαλό του. Για παράδειγμα: «Μπορείτε να το εξηγήσετε άλλη μία φορά;», «Δεν κατάλαβα αυτό το σημείο» ή «Μπορείτε να μου δώσετε ένα παράδειγμα;».
Όσο περισσότερο εξοικειώνεται με αυτές τις φράσεις, τόσο πιο εύκολο θα του είναι να τις χρησιμοποιήσει όταν πραγματικά τις χρειαστεί.
Κάντε πρόβα μέσα από παιχνίδι ρόλων
Ένας απλός τρόπος για να βοηθήσουμε το παιδί είναι να κάνουμε μια μικρή «πρόβα» στο σπίτι. Δεν χρειάζεται να μοιάζει με μάθημα. Μπορεί να γίνει σαν παιχνίδι.
Εσείς μπορείτε να παίξετε τον ρόλο της δασκάλας και το παιδί τον ρόλο του μαθητή. Κάντε του μια απλή ερώτηση και στη συνέχεια προσποιηθείτε ότι εξηγείτε κάτι που δεν καταλαβαίνει. Εκείνο θα πρέπει να βρει έναν τρόπο να ζητήσει διευκρίνιση.
Η εξάσκηση μειώνει το άγχος, επειδή το παιδί έχει ήδη δοκιμάσει τη φράση σε ένα ασφαλές περιβάλλον. Έτσι, όταν έρθει η πραγματική στιγμή στην τάξη, η αντίδραση μπορεί να του βγει πιο φυσικά.
Ξεκινήστε με μικρά βήματα
Δεν χρειάζεται να περιμένουμε από ένα πολύ ντροπαλό παιδί να σηκώσει ξαφνικά το χέρι μπροστά σε ολόκληρη την τάξη. Ο στόχος είναι να προχωρήσει με τον δικό του ρυθμό.
Μπορεί αρχικά να συμφωνήσει με τη δασκάλα ότι, αν δεν καταλάβει κάτι, θα την πλησιάζει στο τέλος του μαθήματος. Ένα άλλο παιδί μπορεί να νιώθει πιο άνετα να κάνει την ερώτηση όταν οι συμμαθητές του εργάζονται σε ομάδες.
Τα μικρά βήματα έχουν μεγάλη σημασία, γιατί κάθε επιτυχημένη προσπάθεια ενισχύει την αυτοπεποίθησή του.
Επιβραβεύστε το θάρρος, όχι μόνο τη σωστή απάντηση
Όταν το παιδί σας πει «Σήμερα ρώτησα τη δασκάλα γιατί δεν κατάλαβα κάτι», αξίζει να σταθούμε στην προσπάθειά του. Δεν χρειάζεται να του πούμε απλώς «Μπράβο, το κατάλαβες τελικά».
Μπορούμε να πούμε: «Μου άρεσε που, παρόλο που ντράπηκες, τόλμησες να ρωτήσεις». Με αυτόν τον τρόπο, το παιδί μαθαίνει ότι η προσπάθεια και το θάρρος έχουν αξία.
Και κυρίως, αποφεύγουμε τις συγκρίσεις με άλλα παιδιά ή φράσεις όπως «Μα γιατί ντρέπεσαι;». Τέτοιες αντιδράσεις μπορεί να κάνουν το παιδί να αισθανθεί ακόμη μεγαλύτερη πίεση.
Το ζητούμενο δεν είναι να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη το πιο εξωστρεφές παιδί της τάξης. Είναι να μάθει ότι έχει το δικαίωμα να μην καταλαβαίνει και το δικαίωμα να ζητά βοήθεια. Με υπομονή, ενθάρρυνση και μικρά βήματα, η φράση «δεν κατάλαβα» μπορεί σταδιακά να πάψει να του φαίνεται τόσο δύσκολη.
.jpg)