Όλα ξεκίνησαν όταν μια μαθήτρια ζωγράφισε έναν τοίχο του σχολείου. Όταν η καθηγήτρια τη ρώτησε γιατί το έκανε, εκείνη απάντησε πως ο τοίχος ήταν ήδη σε κακή κατάσταση. Η απάντηση αυτή έβαλε την κ. Νταζύ σε σκέψεις. Αντί να περιοριστεί στην παρατήρηση, αναρωτήθηκε πώς θα μπορούσε να μετατρέψει τον άχαρο χώρο σε κάτι όμορφο και δημιουργικό.
Έτσι, έχοντας ως έμπνευση τις τοιχογραφίες που είχε δει, αναζήτησε ένα πρόγραμμα εξωσχολικών δραστηριοτήτων, εγκεκριμένο από το υπουργείο Παιδείας. Με τη συνεργασία του διευθυντή του σχολείου, Γιάννη Κελεπούρη, ξεκίνησε μια προσπάθεια που σταδιακά άλλαξε ολόκληρο το Γυμνάσιο.
40 τοιχογραφίες και ένα ταξίδι στην ιστορία
Η προετοιμασία του εγχειρήματος χρειάστηκε αρκετή δουλειά. Η καθηγήτρια αφιέρωσε περισσότερες από 100 ώρες για να σχεδιάσει τις εικόνες και να οργανώσει το υλικό. Μελέτησε ιστορικά γεγονότα, επιστημονικές ανακαλύψεις, έργα τέχνης και αξιοθέατα από διάφορα μέρη του κόσμου, δημιουργώντας μακέτες με περισσότερες από 800 εικόνες.
Το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό. Μέσα σε περίπου δυόμισι χρόνια, σχεδόν 80 μαθητές συμμετείχαν εθελοντικά στη δράση, ζωγραφίζοντας τους τοίχους του σχολείου τα απογεύματα. Συνολικά δημιουργήθηκαν 40 τοιχογραφίες, που καλύπτουν μια μεγάλη ιστορική διαδρομή, από την προϊστορία και την αρχαία Αίγυπτο μέχρι τη Μινωική Κρήτη, τη Ρώμη, το Βυζάντιο, την Αναγέννηση και την εξερεύνηση του διαστήματος.
Οι ζωγραφιές δεν περιορίστηκαν στους διαδρόμους. Απέκτησαν θέση στις αίθουσες, στο κυλικείο, στη βιβλιοθήκη, στο προαύλιο, ακόμη και στους υπόλοιπους κοινόχρηστους χώρους του σχολείου. Μάλιστα, η ιστορική χρονογραμμή που δημιουργήθηκε στον διάδρομο του ισογείου λειτουργεί σαν ένα διαφορετικό ταξίδι γνώσης για τους μαθητές.
Όταν η τέχνη γίνεται μέρος της καθημερινότητας των παιδιών
Η προσπάθεια δεν είχε ως στόχο μόνο να ομορφύνει το σχολικό περιβάλλον. Η τέχνη χρησιμοποιήθηκε και ως ένας διαφορετικός τρόπος προσέγγισης της ιστορίας και της γεωγραφίας, ώστε τα παιδιά να έρχονται καθημερινά σε επαφή με νέες εικόνες και πληροφορίες.
Όπως περιγράφουν οι εκπαιδευτικοί, η αλλαγή έγινε γρήγορα αισθητή. Οι μαθητές άρχισαν να νιώθουν περήφανοι για το σχολείο τους, ενώ ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι οι τοιχογραφίες παρέμειναν ανέπαφες. Τα παιδιά όχι μόνο δεν τις κατέστρεψαν, αλλά έδειξαν σεβασμό στη δουλειά που είχαν δημιουργήσει μαζί.
Η χρηματοδότηση του εγχειρήματος καλύφθηκε από τα οικονομικά του σχολείου, αλλά και από προσωπικά έξοδα. Για την καθηγήτρια, ωστόσο, η μεγαλύτερη ανταμοιβή ήταν ο ενθουσιασμός των παιδιών και η χαρά τους καθώς έβλεπαν την προσπάθειά τους να παίρνει μορφή.
Η ιστορία του 39ου Γυμνασίου Αθηνών στην Κυψέλη δείχνει πως μια μικρή ιδέα μπορεί να αποτελέσει την αρχή μιας μεγάλης αλλαγής. Και πως, όταν δίνεται στα παιδιά η ευκαιρία να δημιουργήσουν, μπορούν να κάνουν το σχολείο τους έναν χώρο στον οποίο χαίρονται πραγματικά να βρίσκονται
Πηγή: ertnews.gr, alfavita.gr
