Προσωπικές μαρτυρίες

«Η λύπη, είναι σαν μια μεγάλη, αναπαυτική καρέκλα»

Αν καθίσεις πάνω της, πολύ δύσκολα μετά σηκώνεσαι. Ειδικά αν είσαι κουρασμένος απ’ το δρόμο...

«Νιώθω ότι ο παιδικός σταθμός μού κλέβει πολύτιμες στιγμές με το παιδί μου»

«Γιατί πρέπει να τον αφήσω εκεί; Γιατί πρέπει να χάνω όλες αυτές τις πολύτιμες στιγμές μαζί του;

«Γεμίζουμε με τόσες εξωσχολικές δραστηριότητες τα παιδιά, που παθαίνουν burnout στα 9!»

Δεν πειράζει αν δεν πάρουν το lower στα 12... Αυτό που χρειάζονται είναι μπόλικο παιχνίδι και χρόνο με τη μαμά και τον μπαμπά 

«Το πολυτιμότερο δώρο που κάναμε στο πρωτότοκό μας ήταν το αδερφάκι του» 

 

Το ομορφότερο, το πιο πολύτιμο δώρο που μπορεί να κάνει ένας γονιός στο παιδί του είναι να του χαρίσει αδερφάκι(α)!

 

«Μη μεγαλώσετε έναν ακόμη άνθρωπο που δεν κατάφερε να ζήσει για τον εαυτό του»

Κοινώς, να μεγαλώσουμε ευτυχισμένα παιδιά που ακολουθούν τα όνειρά τους και όχι δυστυχισμένα παιδιά που ακολουθούν τα όνειρά μας 

Πόση ζωή χάσαμε πίσω από ένα «όχι, δεν προλαβαίνω»...

Πόσες όμορφες στιγμές χάνουμε πίσω από χιλιάδες «πρέπει» της καθημερινότητας...

Απόρρητο
v