Από μια ηλικία και μετά, επιλέγεις ό,τι σε κάνει χαρούμενο και ήρεμο...
Προσωπικές μαρτυρίες
Ο ήσυχος και δυνατός δεσμός που δεν σπάει ποτέ...
Είναι ότι έχεις γονατίσει από την εξάντληση, έχεις φτάσει στα όριά σου...
Όταν εκείνος που αδικήθηκε βρίσκεται ξαφνικά μόνος, φορτωμένος με μια αδιόρατη ενοχή που δεν του ανήκει...
Έχει μεγαλώσει. Τα χεράκια της δεν είναι πια μικροσκοπικά, τα ποδαράκια της δεν χωράνε στην αγκαλιά μου όπως παλιά...
Ο πιο μεγάλος φόβος μου είναι πως θα λένε «Ο μπαμπάς μας ήταν εκεί τα Σαββατοκύριακα, αλλά δεν ξέρει ποιοι είμαστε στην πραγματικότητα»
Σε όσους με ένα «είμαι καλά» έμαθαν να κρύβουν τον πόνο τους...
Κακοποίηση είναι και η συναισθηματική χειραγώγηση. Από τις πιο ύπουλες. Από τις χειρότερες μορφές της.
Άξιες θαυμασμού όσες παλέψατε, παλεύετε και θα συνεχίσετε να παλεύετε καθημερινά!
«Δεν είναι τεμπελιά, όπως μερικοί νομίζουν, αλλά μια απόφαση καρδιάς»
