«Σούζη τρως. Και ψεύδεσαι και τρως»

«Σούζη τρως. Και ψεύδεσαι και τρως»

Όταν μια γυναίκα είναι λίγο εύσωμη, έχει ραγάδες από την εγκυμοσύνη ή νιώθει όμορφα με τα παραπάνω κιλά της, πέφτει θύμα κοροϊδευτικών σχολίων. Είναι πολύ εύκολο να χαρακτηρίσουν μια γυναίκα «τόφαλο» ή άλλα, χειρότερα επίθετα όταν το βάρος της δεν ανταποκρίνεται στα πρότυπα ομορφιάς που θέτει η βιομηχανία της μόδας. 

Αυτό που πρέπει να κάνουμε για να προστατευτούμε από όλο αυτόν τον ρατσισμό, είναι να αγαπάμε κάθε πτυχή του σώματός μας γιατί απεικονίζει την προσωπική ιστορία και τις εμπειρίες μας!

Έχετε αναρωτηθεί, όμως, ποτέ μπήκε στη ζωή μας η καταπίεση των κιλών και οι διάφορες δίαιτες; 

«Ξέρουμε τη δίαιτα του αστροναύτη,  των 7 ημερών, του Χόλλυγουντ, του Atkins, της θείας μου της Μαρίτσας, της λαχανόσουπας, του διατροφολόγου της απέναντι πολυκατοικίας, του, της… Δίαιτες, χιλιάδες δίαιτες επώνυμες και ανώνυμες. 

Ξέρουμε όμως πότε μπήκε η έννοια της δίαιτας στην καθημερινότητα των ανθρώπων; Και για την ακρίβεια πότε η καθημερινότητά μας επιβαρύνθηκε, λόγω  της  κρατούσας αισθητικής, από ατελείωτες οδηγίες αδυνατίσματος; [...]

Την πρώτη δίαιτα για καλλωπιστικούς λόγους την συναντάμε, πού αλλού, στο Hollywood στα 1920 όπου οι γυναίκες μανιωδώς θέλουν να αποκτήσουν ένα ανδρόγυνο ύφος, a la garcon, και όπου φυσικά, οι καμπύλες ήταν κάτι απαγορευτικό.

Η δίαιτα του Hollywood, η γνωστή και σαν δίαιτα του grapefruit, υποσχόταν θεαματικά αποτελέσματα και συνεχίζει να ταλαιπωρεί τα γυναικεία στομάχια και στις μέρες μας. Έκτοτε, μια ολόκληρη αγορά άρχισε να αναπτύσεται γύρω από το θέμα της απώλειας βάρους. Δίαιτες, χάπια, ροφήματα, σκευάσματα, διατροφολόγοι, ειδικές κλινικές και φυσικά η μόδα που με τις εκάστοτε επιταγές της οδηγεί τις γυναίκες στην απώλεια των περιττών κιλών -θεμιτό- αλλά πολλές φορές όχι μόνο αυτών.

Τις γυναίκες μόνο; Οχι, βέβαια. Με την πάροδο του χρόνου μπήκαν και οι άνδρες σ’αυτό το παιχνίδι της εμφάνισης. Παρά ταύτα, η κοινωνία παραμένει πιο ανεκτική απέναντι σ»έναν ευτραφή άνδρα απ’ότι σε μια γεμάτη γυναίκα.

Η εικόνα μιας ευτραφούς γυναίκας στη σημερινή εποχή είναι ταμπού. Τα μειωτικά σχόλια, η περιθωριοποίηση από την κρατούσα εικόνα περί γυναικείου κάλλους,  ο αποκλεισμός της  από την κανονική αγορά ρούχων και ο εξοβελισμός της στα μαγαζιά με ρούχα «για μεγάλα μεγέθη» είναι μερικά από τα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει και που χρειάζονται τόνους αυτοπεποίθησης για να τα ξεπεράσει.  Σε κάθε περίπτωση πολύ περισσότερους τόνους από τον αντίστοιχα ευτραφή άνδρα.
 

 (απόσπασμα από την κλασσική σκηνή με την Ρένα Βλαχοπούλου)

Η κλασσική  ατάκα λοιπόν, προς τη συμπαθέστατη πλην όμως ευτραφή κυρία Σούζη δεν έχει το αντίστοιχό της σε ανδρικό.

Δεν υπάρχει  «Μήτσο, Κώστα, Γιάννη τρως».  Ο κάθε Μητσοκωστογιάννης μπορεί με προτεταμένη μια υπερμεγέθη κοιλιά, με ξύγκια που περισσεύουν από παντού να προεδρεύει, να διοικεί, να γοητεύει ή και, άκουσον άκουσον, να κριτικάρει τις γυναικείες παρουσίες γύρω του σε λεπτές, γεματούλες και τόφαλους. Ο τόφαλος.

Αχ, κυρία Σούζη μου, άδικος κόσμος!»

Πηγή: peopleandideas.gr

v