Προτιμώ το παιδί μου να μου αντιμιλάει, παρά να παραμένει σιωπηλό από φόβο

Προτιμώ το παιδί μου να μου αντιμιλάει, παρά να παραμένει σιωπηλό από φόβο

Οι περισσότεροι από εμάς μεγαλώσαμε σε οικογένειες που απαιτούσαν τον σεβασμό μας, χωρίς να προσπαθούν να τον κερδίσουν. Παράλληλα, η γνώμη μας δεν είχε πολύ μεγάλη σημασία ενώ φοβόμασταν τον θυμό του μπαμπά και της μαμάς! Τα παιδιά των ‘80s και των ‘90s βιώσαμε αρκετή καταπίεση που οδήγησε σε χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Τα παιδιά μου, όμως, θέλω να μεγαλώσουν αλλιώς! Προτιμώ να μου αντιμιλάνε, παρά να με φοβούνται. 

Προτιμώ χίλιες φορές να ορθώνουν το ανάστημά τους και να μου απαντούν όταν κάτι τα ενοχλεί, παρά να με υπακούν από φόβο και μέσα τους να νιώθουν αδικία και θυμό. Η καταπίεση των συναισθημάτων τους δεν πρόκειται να βγει σε καλό και τα παιδιά μου θέλουν να νιώθουν ελεύθερα. 

Δεν θέλω να μου λένε ψέματα

Αν αναγκάσω τα παιδιά μου να ακολουθήσουν τους κανόνες μου χωρίς να εξηγήσω το γιατί ενώ ταυτόχρονα τα τιμωρώ όταν δεν κάνουν όσα λέω, τότε θα αρχίσουν να κρατούν μυστικά. 

Το να χτίζω εμπιστοσύνη με τα παιδιά μου σημαίνει να συζητώ με ειλικρίνεια μαζί τους, διατηρώντας ανοιχτές τις γραμμές επικοινωνίας.

Όταν οι γονείς χρησιμοποιούμε τον φόβο ως μέσο διαπαιδαγώγησης, δεν αποτρέπουμε την κακή συμπεριφορά του παιδιού. Αντίθετα, συνεχίζει να συμπεριφέρεται άσχημα όταν δεν είμαστε μπροστά κι έπειτα προσπαθεί να μας το κρύψει!

Θέλω να με σέβονται, όχι να με φοβούνται

Όταν η κόρη μου σε έναν καβγά μας μου είπε ότι δεν μου αντιμιλάει επειδή με σέβεται, ένιωσα πραγματικά πολύ όμορφα. Το ζητούμενο για μένα δεν είναι να κάθεται σαν υπάκουο ρομποτάκι επειδή με τρέμει, αλλά να είναι ο εαυτός της, να είναι ειλικρινής και να φέρεται με ευγένεια από σεβασμό και όχι από φόβο. 

Ελεύθερη μετάφραση από Cafe Mom

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

v