Η εικόνα της «τέλειας μαμάς» είναι παντού στα social media και όσο κι αν ξέρουμε βαθιά μέσα μας ότι πρόκειται για επιλεγμένα στιγμιότυπα, η πίεση είναι πραγματική. Γιατί η σύγκριση έρχεται σχεδόν αυτόματα και μαζί της φέρνει ενοχές, άγχος και την αίσθηση ότι κάτι κάνουμε λάθος.
Η καθημερινότητα πίσω από τα φίλτρα
Η αλήθεια είναι πως κανένα σπίτι δεν είναι μονίμως τακτοποιημένο όταν μέσα του ζουν παιδιά. Υπάρχουν παιχνίδια στο πάτωμα, άπλυτα πιάτα στον νεροχύτη και ρούχα που περιμένουν να διπλωθούν. Υπάρχουν πρωινά που τρέχουμε πανικόβλητες να προλάβουμε το σχολείο και βράδια που απλώς θέλουμε να πέσουμε κατάκοπες στον καναπέ.
Αυτή είναι η πραγματική ζωή και δεν χωράει πάντα σε ένα καλαίσθητο καρέ. Όμως στα social media βλέπουμε μόνο την τελική εικόνα. Δεν βλέπουμε το χάος που προηγήθηκε, την κούραση, τη βοήθεια που μπορεί να υπάρχει από πίσω ή το γεγονός ότι κάποιος αφιέρωσε χρόνο αποκλειστικά για να δημιουργήσει αυτό το περιεχόμενο.
Το σύνδρομο της «τέλειας μαμάς»
Η σύγχρονη μαμά καλείται να ανταποκριθεί σε πολλούς ρόλους ταυτόχρονα. Να είναι παρούσα, τρυφερή, εργαζόμενη, οργανωτική, δημιουργική, ψύχραιμη και φυσικά ευτυχισμένη. Και όλα αυτά χωρίς να δείχνει κουρασμένη!
Αυτό το πρότυπο όμως δεν είναι ρεαλιστικό. Είναι μια κατασκευή που ενισχύεται από εικόνες και μηνύματα που καταναλώνουμε καθημερινά. Δεν είναι τυχαίο που πολλές γυναίκες νιώθουν ότι δεν είναι αρκετές, ενώ στην πραγματικότητα κάνουν ήδη περισσότερα από όσα αντέχουν.
Τα παιδιά δεν χρειάζονται το τέλειο
Αν σταματήσουμε για λίγο και παρατηρήσουμε τα παιδιά μας, θα δούμε ότι δεν τα νοιάζει αν το σπίτι είναι άψογα τακτοποιημένο. Αυτό που ζητούν είναι η προσοχή μας, η αγκαλιά μας, το παιχνίδι στο πάτωμα ακόμα κι αν γύρω υπάρχει ακαταστασία.
Αυτό που θα θυμούνται δεν είναι το στιλ του σαλονιού αλλά τα γέλια σας, τα παραμύθια πριν τον ύπνο, το κέικ που φτιάξατε μαζί και ας έγινε η κουζίνα χάλια.
Η παγίδα της σύγκρισης
Κάθε φορά που συγκρίνουμε τη δική μας καθημερινότητα με μια προσεγμένη εικόνα στο διαδίκτυο, είναι σαν να συγκρίνουμε δύο διαφορετικούς κόσμους. Από τη μία υπάρχει η πραγματική ζωή με τις δυσκολίες της και από την άλλη μια επιμελώς επιλεγμένη στιγμή.
Η σύγκριση αυτή δεν είναι δίκαιη και το μόνο που καταφέρνει είναι να μας κάνει να αμφισβητούμε τον εαυτό μας. Η μητρότητα όμως δεν είναι διαγωνισμός τελειότητας.
Μπορούμε τελικά να τα προλάβουμε όλα;
Η σύντομη απάντηση είναι όχι. Και αυτό δεν είναι αποτυχία. Είναι η πραγματικότητα. Δεν χρειάζεται να είναι όλα τέλεια για να είμαστε καλές μαμάδες.
Μπορούμε όμως να βρούμε τη δική μας ισορροπία. Να θέσουμε προτεραιότητες, να ζητήσουμε βοήθεια, να αποδεχτούμε ότι κάποιες μέρες το σπίτι θα είναι ακατάστατο και ότι αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό.
Η σημασία της αυθεντικότητας
Τη στιγμή που σταματάμε να κυνηγάμε την εικόνα της «τέλειας μαμάς», αρχίζουμε να απολαμβάνουμε περισσότερο την καθημερινότητα. Δίνουμε χώρο στον εαυτό μας να ξεκουραστεί, να γελάσει, να κάνει λάθη.
Και τότε συμβαίνει κάτι μαγικό. Τα παιδιά μας μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον όπου η αγάπη δεν συνδέεται με την τελειότητα αλλά με την αυθεντικότητα.
Social media με μέτρο
Δεν χρειάζεται να κλείσουμε τους λογαριασμούς μας για να προστατευτούμε από αυτή την πίεση. Αρκεί να θυμόμαστε ότι βλέπουμε μόνο ένα μικρό κομμάτι της πραγματικότητας. Να ακολουθούμε ανθρώπους που μας κάνουν να νιώθουμε καλά και όχι ανεπαρκείς. Να κάνουμε συχνά διαλείμματα από την οθόνη.
Γιατί η πραγματική ζωή συμβαίνει μακριά από τα φίλτρα.
Τα παιδιά δεν χρειάζονται τελειότητα, χρειάζονται... εσένα!
Το σπίτι μας μπορεί να μην είναι πάντα τακτοποιημένο. Τα παιδιά μας μπορεί να μην χαμογελούν σε κάθε στιγμή. Εμείς μπορεί να μην τα προλαβαίνουμε όλα. Και όμως, μέσα σε αυτή την αληθινή, ζωντανή καθημερινότητα υπάρχει κάτι πολύ πιο σημαντικό από την τελειότητα.
Υπάρχει η αγάπη, η φροντίδα, η παρουσία.
Και αυτό είναι όχι απλώς αρκετό αλλά ακριβώς αυτό που χρειάζονται τα παιδιά μας. Και ίσως τελικά, αυτό που χρειαζόμαστε κι εμείς για να χαμογελάμε αληθινά, από την καρδιά μας, χωρίς φίλτρα.