Νιώθουμε ότι δεν τα καταφέρνουμε αρκετά, ότι κάνουμε λάθη ή ότι οι άλλοι τα καταφέρνουν καλύτερα...
Μαμά πλήρους απασχόλησης
Είναι ένα συναίσθημα βαθιά ριζωμένο στην κουλτούρα, στις προσδοκίες και στον τρόπο που έχουμε μάθει να ορίζουμε την αξία μας ως μητέρες
Κάπου ανάμεσα σε story και σε reel, γεννιέται η σκέψη: «Μόνο εγώ δεν τα προλαβαίνω όλα;
Η μαμά πρέπει να είναι πάντα εκεί, να παραβλέπει τις δικές της ανάγκες, να θυσιάζει τα όνειρά της για την οικογένειά της... Φτάνει πια!
Στο τέλος της ημέρας, εσύ μπορεί να μην έχεις ανταλλάξει ούτε μια ουσιαστική κουβέντα με έναν άνθρωπο που να μπορεί να σε καταλάβει...
Η μητρότητα στηρίζεται περισσότερο στον ηρωισμό παρά σε ένα οργανωμένο σύστημα.
.jpg)
Θαυμάζει πολύ τη γυναίκα του και θέλει να είναι εκεί για αυτήν, όπως είναι κι εκείνη για την οικογένειά τους!
Νομίζουμε ότι αν τα παιδιά δουν τη μαμά να λυγίζει, θα τρομάξουν ή θα νιώσουν ότι πρέπει να τη φροντίσουν...
Υπάρχει μια ιδιαίτερη κόπωση που δεν φαίνεται. Μια σιωπηλή εξάντληση που δεν έχει να κάνει με το σώμα, αλλά με την ψυχή
Η σύγχρονη κουλτούρα, που εξυμνεί τη «γυναίκα-πολυεργαλείο», συντηρεί μια μη ρεαλιστική προσδοκία
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
