«Ελπίζω με το να είμαι η μαμά σου και όχι η φίλη σου να μπορώ να σε κατευθύνω και να σου επισημαίνω τι πρέπει να προσέχεις, μέχρι να είσαι έμπειρη να το δεις μόνη σου.»
Ψυχολογία
Όσες μαμάδες αποχωρίστηκαν φέτος για πρώτη φορά τα παιδιά τους για το νηπιαγωγείο, θα ταυτιστούν.
Πόσα λόγια έχουν ειπωθεί για τη σχέση μάνας-κόρης, πόσες συμβουλές έχουν δοθεί! Η αλήθεια είναι πώς ακόμη κι αν έχουμε στο μυαλό μας τη μαμά μας, μόνο όσες είναι κοριτσομάνες, καταλαβαίνουν πραγματικά τι σημαίνει να μεγαλώνεις κόρη!
«Τα μικρά παιδιά τσιρίζουν, βάζουν πράγματα στο στόμα τους, είτε η μητέρα τους τα επιβλέπει, είτε όχι. Ήταν άδικο να επιφορτίζω την κόρη μου με αυτή την ευθύνη. Είναι δικό μου παιδί, άρα δική μου ευθύνη και όχι δική της»
Αν όλες οι μαμάδες της γης, πιάναν γερά τα χέρια, ο κύκλος θα γινότανε πολύ πολύ μεγάλος, κι ολόκληρη τη Γη μας, θ’ αγκάλιαζε θαρρώ.
«Καλύτερα να περπατάς στο σκοτάδι με έναν φίλο, παρά μονάχος σου στο φως». Γιατί, όμως, είναι τόσο δύσκολο να διατηρήσουμε τις φιλίες μας μετά τα τριάντα;
Όταν γίνεσαι γιαγιά, όμως, καταλαβαίνεις τι σημαίνουν τα σοφά λόγια του λαού «του παιδιού μου τα παιδιά είναι 2 φορές παιδιά μου».
Τι συμβαίνει στο μυαλό κάθε μαμάς με το που ανοίγουν τα σχολεία; Ένα θα σας πούμε: γίνεται πανικός!
Θα κλείνεται στο δωμάτιό του, θα σας λέει ότι μεγάλωσε για να μην την πηγαίνετε σχολείο, όμως, παραμένει να είναι το μικρό σας και πρέπει να είστε δίπλα του στο νέο του ξεκίνημα: το Γυμνάσιο.
Την πρώτη φορά που το παιδί σου θα πάει στο νηπιαγωγείο, θα αγχωθείς. Και μπορεί εσύ να μην είσαι δίπλα του, όμως να θυμάσαι η δασκάλα του θα είναι εκεί…
