Η προεφηβεία είναι μια δύσκολη περίοδος για τα παιδιά. Αλλάζει ο τρόπος που σκέφτονται κι αισθάνονται και μόνα εάν μπούμε στη θέση τους, μπορούμε να τα βοηθήσουμε.
Ψυχολογία
Όταν μιλάς, δεν βοηθάς μόνο τον εαυτό σου αλλά όλες τις γυναίκες και ειδικά τις μητέρες που, μέσα από τα παιδιά τους, «χτίζουν» έναν καλύτερο κόσμο…
Μπορεί το νεογέννητό της να πέθανε, αλλά νιώθει ευγνωμοσύνη για όσους φρόντισαν να μείνει ζωντανή για την κόρη της που ήταν σπίτι και την περίμενε.
Όσο κι αν αγαπάμε έναν άνθρωπο, πάντα υπάρχουν στιγμές που μας εκνευρίζει. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για το παιδί μας, με το οποίο όχι μόνο είμαστε μαζί του όλη μέρα, αλλά έχουμε και την πλήρη ευθύνη του!
Δεν προλαβαίνεις να αρρωστήσεις, δεν κλαις, δεν γονατίζεις. Όλα περνούν από το χέρι σου και αν ποτέ γκρινιάξεις από πίεση ή άγχος, σου απαντούν: «Μα εσύ δεν έχεις ανάγκη, είσαι δυνατή».
Όλες οι μαμάδες αισθανόμαστε ενοχές. Κάποιες φορές, μάλιστα, οι ερινύες θα έρθουν ανεξάρτητα από την επιλογή μας. Πάντα υπάρχει τίμημα και είμαστε φτιαγμένες για να το πληρώνουμε.
Μπορεί στο μυαλό μας να είμαστε μίλια μπροστά από τους δικούς μας γονείς, όμως μπορεί να μην είμαστε τόσο προοδευτικές όσο νομίζουμε αν ρωτήσουμε τα παιδιά μας.
«Υπήρχαν στιγμές κατά τη διάρκεια της εφηβείας του γιου μου που πίστευα ότι δεν θα τα βγάλω πέρα. Μάλιστα, σκεφτόμουν ότι μόνο ένας απ’ τους δύο μας θα επιβίωνε! Γιατί κανείς ποτέ δεν μου είπε πόσο δύσκολη περίοδος είναι;»
Οι αναμνήσεις που κρατάμε από τα πρώτα χρόνια των παιδιών μας είναι πολλές. Οι περισσότερες όμορφες και τρυφερές. Υπάρχουν, όμως, και κάποιες δυσάρεστες που θα θέλαμε να τις ξεχάσουμε για πάντα.
Αν θες να έχεις μια ισορροπημένη καθημερινότητα και ζωή μέσα στον γάμο σου, πρέπει να βάλεις σε προτεραιότητα και τις δικές σου ανάγκες.
