Οι γονείς που μπαίνουν 3 ώρες πριν στο πλοίο και καταλαμβάνουν 3 στρέμματα θέσεις, οι καλωδιωμένοι με ακουστικά, οι φασαριόζοι κι όσοι ακόμα συναντάμε στα ελληνικά, τιμημένα πλοία!
Ψυχολογία
Να νοιάζεσαι για πράγματα που άλλοι θεωρούν ασήμαντα, να έχεις τύψεις για κάθε μικρό σου σφάλμα, να συγκινείσαι εύκολα…
«Κάθε φορά που νιώθω ότι πιέζομαι, ανατρέχω εκεί. Κι έτσι συνεχίζω. Άυπνη, κουρασμένη, ατημέλητη αλλά πραγματικά ευτυχισμένη…»
Πριν να είναι αργά, όσο ακόμα προλαβαίνουμε, ας ακούσουμε τι έχουν να πουν αυτές οι ηλικιωμένες κυρίες. Τι θα άλλαζαν, αν μπορούσαν να είναι ξανά νέες.
Γιατί πότε-πότε, πρέπει να βάζουμε στην άκρη τον εγωισμό μας και να δείχνουμε στα παιδιά μας ότι τα σεβόμαστε.
Ο «Δεν σηκώνομαι απ’ την ξαπλώστρα», ο «Φάε το κεφτεδάκι σου, Λαλάκη!» κι ακόμη τρεις, Έλληνες γονείς που συναντάμε στην παραλία.
Υπάρχει μια λεπτή διαχωριστική γραμμή μεταξύ του «θέλω να έχω πάντα τον έλεγχο» και του «θέλω οι άλλοι να κάνουν ό,τι τους λέω». Εσείς σε ποια κατηγορία ανήκετε;
«Στη μαμά που δεν μπορεί να βρει λίγη ησυχία –σε βλέπω»: Αφιέρωση από μια μαμά προς κάθε άλλη…
Δείξτε στο παιδί ότι δε γεννηθήκατε... μαμά και δώστε του να καταλάβει ότι δεν είστε στο ίδιο στρατόπεδο.
Πώς νιώθεις όταν όλοι σχεδιάζουν τις καλοκαιρινές τους διακοπές αλλά εσύ δεν μπορείς να προσφέρεις αυτές τις στιγμές ανεμελιάς στα παιδιά σου;
