Ο Γιωργάκης ονειρευόταν να πάει σχολείο, αλλά δεν πρόλαβε...
Πένθος
«Μόνο τη Μυρτώ μου θέλω, τίποτα άλλο. Μαζί της θα πάω, σου τ' ορκίζομαι. Τίποτα άλλο δεν θέλω, τελείωσε…»
«Όταν έχασα τη μητέρα μου, ένιωσα ένα κενό. Και μέσα σε αυτό το κενό, άρχισα να βλέπω αλλιώς τα δικά μου παιδιά»
Μοναδικός και πάντα πρωτοπόρος
Έφυγε πέρσι τέτοια μέρα από καρκίνο, αλλά θα ζει πάντα στην καρδιά μας
Ζήτησαν από τον μπαμπά τους να πάνε στο ίδιο σημείο που είχαν πετάξει χαρταετό και πέρσι, μαζί με τη μαμά τους
Να ζήσει να τη θυμάται τη μανούλα του
O Γιάγκος Δράκος της καρδιάς μας
Η μάνα μου, ήταν πάντα η καρδιά αυτής της γιορτής. Όταν την έχασα, όλα άλλαξαν.
Ο άνθρωπος χτύπησε το κεφάλι του στο μπαλκόνι, ζαλίστηκε και έπεσε στο κενό μαζί με το ανιψιό του που τον είχε αγκαλιά
