Μοναδικός και πάντα πρωτοπόρος
Πένθος
Έφυγε πέρσι τέτοια μέρα από καρκίνο, αλλά θα ζει πάντα στην καρδιά μας
Ζήτησαν από τον μπαμπά τους να πάνε στο ίδιο σημείο που είχαν πετάξει χαρταετό και πέρσι, μαζί με τη μαμά τους
Να ζήσει να τη θυμάται τη μανούλα του
O Γιάγκος Δράκος της καρδιάς μας
Η μάνα μου, ήταν πάντα η καρδιά αυτής της γιορτής. Όταν την έχασα, όλα άλλαξαν.
Ο άνθρωπος χτύπησε το κεφάλι του στο μπαλκόνι, ζαλίστηκε και έπεσε στο κενό μαζί με το ανιψιό του που τον είχε αγκαλιά
To κορίτσι είχε περάσει σε άλλη πόλη και η μαμά της την έψαχνε πάνω από 24 ώρες
Ο χαμός της μάνας δεν ξεπερνιέται ποτέ. Απλά μαθαίνεις να ζεις μ' αυτόν τον πόνο...
Καλό ταξίδι αγαπημένε μας Νιόνιο
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
