Θεωρητικά, το Σαββατοκύριακο είναι οι δύο ημέρες που αφήνουμε πίσω τη δουλειά, το σχολείο και τις υποχρεώσεις της εβδομάδας. Στην πράξη όμως, για πολλές μαμάδες, είναι οι πιο απαιτητικές ημέρες. Εκείνες που δεν υπάρχει ούτε λεπτό πραγματικής ξεκούρασης, ούτε χρόνος για έναν ήρεμο καφέ, ούτε η αίσθηση ότι κάποιος άλλος κρατάει το τιμόνι. Αντίθετα, το πρόγραμμα γεμίζει ακόμη περισσότερο και η ψυχική και σωματική εξάντληση κορυφώνεται.
Δεν είναι τυχαίο ότι πολλές γυναίκες παραδέχονται πως κάποιες καθημερινές, όταν τα παιδιά βρίσκονται στο σχολείο και εκείνες στη δουλειά, νιώθουν λιγότερο κουρασμένες από ό,τι ένα γεμάτο Σάββατο. Και αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αγαπούν την οικογένειά τους. Σημαίνει απλώς ότι το Σαββατοκύριακο, αντί να αποτελεί περίοδο ανάπαυσης, μετατρέπεται σε έναν πραγματικό μαραθώνιο.
Το σπίτι δεν παίρνει ποτέ ρεπό
Καθ' όλη τη διάρκεια της εβδομάδας, πολλές δουλειές μετατίθενται για το Σαββατοκύριακο. Τα πλυντήρια που δεν πρόλαβαν να μπουν, τα σεντόνια που πρέπει να αλλαχθούν, το σούπερ μάρκετ, η καθαριότητα, το μαγείρεμα για τις επόμενες ημέρες και δεκάδες μικρές εκκρεμότητες συγκεντρώνονται μέσα σε μόλις δύο ημέρες.
Αυτό που για τους υπόλοιπους μοιάζει με «ελεύθερο χρόνο», για πολλές μητέρες είναι απλώς περισσότερες ώρες διαθέσιμες για να γίνουν όλες οι δουλειές που δεν χωρούσαν μέσα στην εβδομάδα. Και επειδή το σπίτι συνεχίζει να λειτουργεί κανονικά, οι ανάγκες δεν μειώνονται. Αντίθετα, αυξάνονται, αφού όλα τα μέλη της οικογένειας βρίσκονται συνεχώς μέσα στον ίδιο χώρο.
Τα παιδιά είναι σπίτι όλη μέρα
Τις καθημερινές υπάρχει μια συγκεκριμένη δομή. Σχολείο, δραστηριότητες, διάβασμα, ύπνος. Το Σαββατοκύριακο όμως αυτή η ρουτίνα αλλάζει εντελώς. Τα παιδιά χρειάζονται απασχόληση, παιχνίδι, βόλτες, φαγητό, σνακ, παρέα και πολλές φορές συνεχή προσοχή.
Δεν είναι ότι κάνουν κάτι λάθος. Είναι απολύτως φυσιολογικό να αναζητούν περισσότερο χρόνο με τους γονείς τους. Όμως αυτό σημαίνει ότι η μαμά βρίσκεται σχεδόν διαρκώς σε κατάσταση εγρήγορσης, απαντώντας σε ερωτήσεις, λύνοντας μικροκαβγάδες, οργανώνοντας δραστηριότητες και προσπαθώντας να αποφύγει τη βαρεμάρα που πολύ εύκολα μετατρέπεται σε γκρίνια.
Οι εξωσχολικές δραστηριότητες δεν σταματούν
Για πολλές οικογένειες, το Σαββατοκύριακο είναι γεμάτο μετακινήσεις. Αγώνες, προπονήσεις, πάρτι γενεθλίων, επισκέψεις σε φίλους, εκδρομές, οικογενειακά τραπέζια ή υποχρεώσεις που δεν μπορούν να γίνουν τις καθημερινές.
Όλα αυτά απαιτούν προετοιμασία. Ρούχα, τσάντες, νερά, σνακ, δώρα, αλλαγές προγράμματος και φυσικά μετακινήσεις. Πίσω από κάθε «πάμε μια βόλτα» κρύβεται συνήθως αρκετή αόρατη οργάνωση, την οποία συχνά αναλαμβάνει σχεδόν αποκλειστικά η μητέρα.
Το αόρατο φορτίο γίνεται ακόμη μεγαλύτερο
Υπάρχει ένας όρος που τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο. Το «mental load», δηλαδή το διαρκές νοητικό φορτίο της οργάνωσης της οικογένειας. Ποιος θυμάται ότι τελείωσαν τα δημητριακά; Ποιος σκέφτεται ότι τη Δευτέρα χρειάζεται στολή για τη γυμναστική; Ποιος προγραμματίζει τα γεύματα της εβδομάδας, τα ραντεβού, τα γενέθλια, τα φάρμακα, τα ψώνια και όλα όσα πρέπει να γίνουν;
Το μυαλό πολλών μαμάδων δεν σταματά ποτέ να λειτουργεί. Το Σαββατοκύριακο μάλιστα, επειδή υπάρχει περισσότερος χρόνος για να οργανωθεί η νέα εβδομάδα, αυτό το νοητικό φορτίο γίνεται ακόμη πιο έντονο.
.jpg)
Η ξεκούραση συνοδεύεται από ενοχές
Ακόμη κι όταν προκύπτει λίγος ελεύθερος χρόνος, πολλές μητέρες δυσκολεύονται να τον απολαύσουν. Αν καθίσουν στον καναπέ, σκέφτονται ότι υπάρχει ακόμη ένα πλυντήριο. Αν διαβάσουν ένα βιβλίο, θυμούνται ότι πρέπει να ετοιμάσουν τις τσάντες των παιδιών. Αν βγουν για έναν καφέ με μια φίλη, αισθάνονται πως εγκαταλείπουν την οικογένεια.
Οι ενοχές γίνονται πολλές φορές μεγαλύτερη πηγή κούρασης από τις ίδιες τις δουλειές. Έτσι, ακόμη και όταν υπάρχει η δυνατότητα για ξεκούραση, το μυαλό παραμένει σε κατάσταση συνεχούς υποχρέωσης.
Οι προσδοκίες για το «τέλειο» οικογενειακό Σαββατοκύριακο πιέζουν
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν δημιουργήσει μια εικόνα σύμφωνα με την οποία κάθε Σαββατοκύριακο πρέπει να είναι γεμάτο χαμόγελα, εκδρομές, δημιουργικές δραστηριότητες και όμορφες οικογενειακές στιγμές.
Στην πραγματικότητα όμως, οι περισσότερες οικογένειες ζουν και στιγμές έντασης, κούρασης και εκνευρισμού. Τα παιδιά μπορεί να διαφωνούν μεταξύ τους, οι γονείς να έχουν διαφορετικές ανάγκες και το πρόγραμμα να μην εξελίσσεται όπως είχε σχεδιαστεί. Δεν χρειάζεται κάθε Σαββατοκύριακο να είναι αξέχαστο για να είναι όμορφο. Μερικές φορές, η μεγαλύτερη πολυτέλεια είναι ένα ήρεμο πρωινό στο σπίτι χωρίς βιασύνη.
Η φροντίδα όλων αφήνει τη μαμά τελευταία
Πριν καθίσει η μητέρα να φάει, συνήθως έχουν φάει όλοι οι υπόλοιποι. Πριν ξεκουραστεί, έχει τακτοποιήσει το σπίτι. Πριν αποφασίσει τι θέλει να κάνει η ίδια, έχει ήδη οργανώσει τις ανάγκες όλων των άλλων.
Αυτό δεν συμβαίνει σε όλες τις οικογένειες, όμως εξακολουθεί να αποτελεί μια πολύ συνηθισμένη πραγματικότητα. Όταν κάποιος φροντίζει διαρκώς τους άλλους, είναι εύκολο να ξεχάσει να φροντίσει τον εαυτό του. Και η συσσωρευμένη κόπωση δεν εξαφανίζεται επειδή απλώς άλλαξε η ημέρα του ημερολογίου.
Ίσως δεν χρειαζόμαστε περισσότερη αντοχή αλλά περισσότερη βοήθεια
Πολλές μητέρες πιστεύουν ότι πρέπει απλώς να γίνουν πιο οργανωμένες ή πιο δυνατές. Όμως το πρόβλημα συχνά δεν είναι η αντοχή τους. Είναι ότι προσπαθούν να σηκώσουν ένα δυσανάλογο βάρος μόνες τους.
Η πραγματική λύση βρίσκεται στον πιο δίκαιο καταμερισμό των ευθυνών μέσα στην οικογένεια. Τα παιδιά μπορούν, ανάλογα με την ηλικία τους, να συμμετέχουν σε μικρές δουλειές. Ο σύντροφος μπορεί να αναλάβει πρωτοβουλίες χωρίς να χρειάζεται υπενθύμιση. Και η ίδια η μητέρα έχει δικαίωμα να πει ότι χρειάζεται μία ώρα αποκλειστικά για τον εαυτό της.
Το Σαββατοκύριακο δεν δημιουργήθηκε για να εξαντλεί τις μαμάδες. Δημιουργήθηκε για να ξεκουράζεται ολόκληρη η οικογένεια. Και αυτό μπορεί να συμβεί μόνο όταν η φροντίδα, οι ευθύνες και ο ελεύθερος χρόνος μοιράζονται πραγματικά ανάμεσα σε όλους.









