Η μαμά σήμερα καλείται να είναι τα πάντα. Επαγγελματίας, φροντιστής, παιδαγωγός, ψυχολόγος, νοικοκυρά, σύντροφος. Και όλα αυτά σε ένα εικοσιτετράωρο που ποτέ δεν φαίνεται αρκετό.
Η καθημερινότητα μιας εργαζόμενης μαμάς
Το ξυπνητήρι χτυπάει νωρίς. Πολύ νωρίτερα από όσο θα ήθελε. Ξεκινά ένας αγώνας δρόμου με ετοιμασίες, πρωινά, τσάντες, ρούχα, ξεχασμένα παγουρίνα, χαμένα παπούτσια και μια γρήγορη αγκαλιά στην πόρτα. Μέσα σε λίγα λεπτά, η μαμά πρέπει να έχει ήδη παίξει δεκάδες ρόλους.
Στη δουλειά, προσπαθεί να συγκεντρωθεί, να αποδώσει, να είναι παραγωγική και αποτελεσματική. Να τηρήσει προθεσμίες, να συμμετέχει σε συσκέψεις, να δώσει λύσεις. Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, να ελέγξει το κινητό της μήπως υπάρξει κάποιο μήνυμα από το σχολείο, τον παιδικό σταθμό ή τον γιατρό.
Η σκέψη της δεν σταματά ποτέ να γυρίζει στα παιδιά της. Έφαγαν; Κοιμήθηκαν; Είναι καλά; Τους λείπω; Κι όμως, πρέπει να δείχνει απόλυτα συγκεντρωμένη, σαν να μην υπάρχει τίποτα άλλο στον κόσμο της.
Όταν η δουλειά τελειώνει αλλά η «βάρδια» συνεχίζεται
Το τέλος του ωραρίου δεν σημαίνει ξεκούραση. Σημαίνει αλλαγή ρόλου. Από επαγγελματίας γίνεται ξανά μαμά πλήρους απασχόλησης. Διάβασμα, δραστηριότητες, παιχνίδι, φαγητό, μπάνιο, ύπνος. Και μέσα σε όλα αυτά, το νοικοκυριό, τα ψώνια, οι εκκρεμότητες, τα ραντεβού, οι υποχρεώσεις.
Η κούραση είναι συσσωρευμένη. Το σώμα ζητάει ανάπαυση, το μυαλό όμως συνεχίζει να λειτουργεί. Γιατί πάντα υπάρχει κάτι που πρέπει να γίνει. Κάτι που δεν προλάβαμε. Κάτι που ξεχάσαμε.
Οι ενοχές που συνοδεύουν κάθε σου επιλογή
Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τη σύγχρονη μαμά είναι οι ενοχές. Αν δουλεύει πολλές ώρες, νιώθει ότι χάνει στιγμές από τα παιδιά της. Αν μείνει περισσότερο στο σπίτι, φοβάται μήπως υστερεί επαγγελματικά. Ό,τι κι αν επιλέξει, πάντα υπάρχει μια φωνή μέσα της που ψιθυρίζει ότι δεν κάνει αρκετά.
Οι κοινωνικές προσδοκίες ενισχύουν αυτό το βάρος. Η τέλεια μαμά που τα προλαβαίνει όλα, που έχει πάντα καθαρό σπίτι, μαγειρεμένο φαγητό, χαμογελαστά παιδιά και χρόνο για τον εαυτό της, μοιάζει περισσότερο με μύθο παρά με πραγματικότητα.
Η ανάγκη για κατανόηση και στήριξη
Καμία μαμά δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνη της. Η στήριξη από τον σύντροφο, την οικογένεια και το φιλικό περιβάλλον είναι καθοριστική. Η πραγματική ισότητα ξεκινά από το σπίτι, με μοίρασμα ευθυνών και ουσιαστική συμμετοχή και των δύο γονιών.
Εξίσου σημαντική είναι και η αυτοφροντίδα. Μερικά λεπτά ηρεμίας, ένας καφές με φίλες, μια βόλτα, ένα βιβλίο πριν τον ύπνο. Δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ανάγκη. Γιατί μια μαμά που φροντίζει τον εαυτό της μπορεί να φροντίσει καλύτερα και τα παιδιά της.
Μια καθημερινότητα γεμάτη κούραση αλλά και... αγάπη
Παρά την κούραση, το άγχος και τις δυσκολίες, η μητρότητα είναι γεμάτη μικρές μαγικές στιγμές. Ένα φιλί πριν τον ύπνο, μια αυθόρμητη αγκαλιά, ένα «σ’ αγαπώ μαμά» αρκούν για να δώσουν δύναμη και νόημα σε όλα.
Γιατί τελικά, η μαμά μπορεί να μην τα καταφέρνει πάντα τέλεια, αλλά τα καταφέρνει με αγάπη. Και αυτό είναι αρκετό.
Το να δουλεύεις σαν να μην έχεις παιδιά και να μεγαλώνεις παιδιά σαν να μην δουλεύεις είναι μια αδύνατη εξίσωση. Όμως κάθε μαμά συνεχίζει να προσπαθεί, να ισορροπεί, να πέφτει και να σηκώνεται. Και μέσα σε αυτή την αδιάκοπη προσπάθεια, δημιουργεί τον πιο πολύτιμο κόσμο για τα παιδιά της!