Δεν παραπονιόμαστε, δεν γκρινιάζουμε, δεν τα παρατάμε... Κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε με το κεφάλι μας ψηλά
Εργαζόμενη μαμά
Η μητρότητα στηρίζεται περισσότερο στον ηρωισμό παρά σε ένα οργανωμένο σύστημα.
Η μαμά σήμερα καλείται να είναι τα πάντα: επαγγελματίας, φροντιστής, παιδαγωγός, ψυχολόγος, νοικοκυρά, σύντροφος...
Όσοι φώναζαν ότι μύριζε αέριο είχαν δίκιο, αφού αποδείχτηκε ότι οι σωλήνες προπανίου στο υπόγειο είχαν τρυπήσει...
Η Βασιλική, η Αγάπη, η Βούλα, η Ελένη και η Αναστασία δούλευαν βράδυ για να είναι την υπόλοιπη ημέρα δίπλα στα παιδιά τους
Όλες τους εργάζονταν σκληρά για να προσφέρουν ό,τι καλύτερο μπορούσαν στις οικογένειές τους...
Νομίζουμε ότι αν τα παιδιά δουν τη μαμά να λυγίζει, θα τρομάξουν ή θα νιώσουν ότι πρέπει να τη φροντίσουν...
Αν δεν πάμε στη δουλειά, γινόμαστε «αναξιόπιστες». Αν το στείλουμε σχολείο, γινόμαστε «ανεύθυνες». Αν ζητήσουμε βοήθεια, γινόμαστε «ανίκανες».
Υπάρχει μια ιδιαίτερη κόπωση που δεν φαίνεται. Μια σιωπηλή εξάντληση που δεν έχει να κάνει με το σώμα, αλλά με την ψυχή
Η σύγχρονη κουλτούρα, που εξυμνεί τη «γυναίκα-πολυεργαλείο», συντηρεί μια μη ρεαλιστική προσδοκία
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
