Κρεμάστηκε με κορδόνια παπουτσιών...
.jpg)
Μαμά
«Δεν θυμάμαι πότε ακριβώς σταμάτησα να είμαι παιδί. Δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη μέρα, μια ημερομηνία που να γράφτηκε στο ημερολόγιο. Αλλά δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή την αίσθηση...»
Η κατάσταση στο σπίτι είχε ξεφύγει και ο μόνος τρόπος για να πάει η μαμά για απεξάρτηση ήταν... να παρέμβει η αστυνομία!
Όσα «συγγνώμη» και αν ακουστούν, ένα δολοφονημένο κορίτσι δεν μπορεί να γυρίσει στην αγκαλιά της μάνας του!
Την πούλησε σε κάποιον που ήθελε να χρησιμοποιήσει τα μάτια και το δέρμα της! Δεν το χωράει ο ανθρώπινος νους!
Ελεύθερος χρόνος. Δύο λέξεις που, αν είσαι μαμά, ακούγονται σαν αστικός μύθος. Σαν τη χαμένη Ατλαντίδα!
Τελικά η μητρότητα δεν έχει ηλικία! Με το καλό να έρθει στον κόσμο το μωράκι της!
Η υγεία της μικρής βρίσκεται σε σοβαρό κίνδυνο και η μαμά της ακόμα αγνοείται!
«Επέλεξα να είμαι εκεί στα πρώτα βήματα των παιδιών μου. Στις πρώτες τους λεξούλες. Στους πυρετούς τα ξημερώματα, στις πρώτες μέρες του σχολείου»
Μάλιστα το κορίτσι κρυφάκουσε τη μαμά του όταν κανόνιζε την ίδια του τη δολοφονία! Πόσο πρέπει να τρόμαξε!
